چالش پنتاگون براي پر کردن انبارهاي تسليحاتي

اما کارشناسان صنعت اسلحه‌سازي نسبت به چالش‌هاي بزرگ در حفظ افزايش توليد تسليحات و تجهيزات مورد نياز نه تنها براي کمک به اوکراين بلکه براي تضمين امنيت خود ايالات متحده در درگيري‌هاي احتمالي با روسيه يا چين هشدار مي‌دهند. اينها شامل غلبه بر کمبود ورودي‌هاي کليدي از جمله تي‌ان‌تي و حفظ ظرفيت افزايش يافته در ميان نوسان بودجه و عدم اطمينان در مورد نيازهاي نظامي آينده است.

سينتيا کوک، کارشناس صنعت دفاعي در مرکز مطالعات استراتژيک و بين‌الملل، در مورد تلاش براي افزايش سريع توليد اسلحه مي‌گويد: اينکه فکر کنيد اوضاع خوب پيش مي‌رود يا بد، بسته به اين است که نيمه پر ليوان را مي‌بينيد يا نيمه خالي، اما همچنين ميزان کار شما در خريد دفاعي نيز اهميت دارد.

جنگ در اوکراين براي شرکت‌هاي دفاعي آمريکايي که در حال رقابت براي توسعه توليد و ظرفيت کارخانه هستند، رونق ايجاد کرده است. اين همچنين به معناي تقلاي بوروکراتيک در پنتاگون براي دريافت به موقع تجهيزات مورد نياز است. يک سال و نيم پس از حمله روسيه به اوکراين در فوريه 2022، قراردادهاي توليد به تدريج تثبيت مي‌شوند. از 44.5 ميليارد دلاري که ايالات متحده براي توليد تسليحات به مقصد اوکراين يا تکميل ذخاير اهدايي ايالات متحده اختصاص داده است، وزارت دفاع تا به امروز قراردادهايي را براي توليد تسليحات با هزينه تقريباً 18.2 ميليارد دلار يا 40.8 درصد از کل آن را نهايي کرده است.

از نظر کوک و ديگر کارشناسان صنعت سلاح، اين نسبت، يک دستاورد براي سيستم اغلب کُند و سخت ارتش است که در آن انعقاد يک قرارداد بزرگ اغلب تا 16 ماه طول مي‌کشد، چه رسد به ساخت يک قطعه تجهيزات پيچيده براي استفاده در جنگ. مقامات پنتاگون مي‌گويند که ارزش نهايي قراردادهاي مرتبط با اوکراين که تا 18 اوت منعقد شده است، به طور قابل توجهي بيشتر از رقم 18.2 ميليارد دلار خواهد بود.

کارشناسان مي‌گويند که ايالات متحده، همانطور که در توسعه توليد مهمات، هواپيماهاي بدون سرنشين، موشک‌هاي دفاع هوايي و ساير تسليحات مورد نياز اوکراين سرمايه‌گذاري مي‌کند، بايد اطمينان حاصل کند که مي‌تواند ظرفيت‌هاي توسعه‌يافته را با تکامل نيازها حفظ کند.

پس از جنگ‌هاي طولاني در افغانستان و عراق، پنتاگون به دنبال تأمين بودجه براي پيروزي يا جلوگيري از درگيري‌هاي آينده است که مي‌تواند به مجموعه‌اي از قابليت‌ها و سيستم‌هاي تسليحاتي بسيار متفاوت نياز داشته باشد؛ به‌ويژه در برابر تهديد ناشي از ارتش در حال رشد چين.

اما حمله روسيه به اوکراين، بحران مهمات ناتو را در سراسر ناتو آشکار کرد و آسيب‌پذيري‌هاي مهم در مبارزه با جنگ کنوني را برجسته کرد. کوک مي‌گويد: بايد مطمئن شويم اين مشکل که اکنون آشکار شده، در سازش‌هاي آتي زير فرش کشيده نشود.

مقامات دفاعي و صنعتي در مورد مسابقه براي تسريع توليد تسليحات مي‌گويند که دولت تا حد زيادي بر ساخت گلوله‌هاي توپ 155 ميلي‌متري تمرکز کرده است که براي دهه‌ها ستون اصلي زرادخانه متعارف غرب بوده و در ضدحمله جاري براي اوکراين حياتي است. علي‌رغم اينکه نيروهاي اوکرايني در زمستان در مورد مانورهاي تسليحات ترکيبي مدرن از آمريکا آموزش مي‌بينند، دولت ولوديمير زلنسکي، رئيس جمهوري اوکراين تا حد زيادي اين تاکتيک‌ها را کنار گذاشته، در عوض از رويکرد فرسايشي و سنگين توپخانه‌اي استفاده مي‌کند، زيرا به دنبال نفوذ به ميادين مين روسيه و دفاع از خط مقدم است.

مقام‌هاي آمريکايي اکنون مي‌گويند که تغيير تاکتيکي ايجاد شده توسط اوکراين مستلزم حفظ اين کشور با عرضه قوي گلوله‌هاي توپ است. در حالي که نيروهاي اوکرايني با استفاده از موشک‌هاي دوربرد فرانسه و بريتانيا براي ضربه زدن به انبارهاي مهمات روسيه در پشت خط مقدم، مزيت مهمات را در جبهه جنوبي نبرد ايجاد کرده‌اند، آنها مي‌گويند که اين ضربات تنها در صورتي نتيجه خواهند داشت که اوکراين نيز بتواند به دفاع روسيه نفوذ کند.

از فوريه 2022، پنتاگون 2.26 ميليارد دلار قراردادهاي توليدي براي گلوله‌هاي 155 ميليمتري منعقد کرده است که به افزايش توليد ايالات متحده از 14000 واحد در ماه قبل از حمله روسيه به حدود 20 هزار واحد در ماه تا امروز کمک مي‌کند. قرار است به زودي توليد به 28 هزار واحد در ماه برسد.

مقامات از بيان اين که چه سهمي از اين مبلغ به اوکراين در مقابل ذخيره در آمريکا اختصاص مي‌يابد، خودداري کردند.

تعداد زيادي از شرکت‌ها نقش‌هاي متفاوتي در توليد گلوله‌ها دارند، از جمله گلوله‌هاي فولادي فيک و مونتاژ آنها براي نبرد. وزارت دفاع همچنين در حال سرمايه‌گذاري در توسعه خطوط توليد است. سرعت افزايش توليد مهمات مي‌تواند اثرات طولاني مدتي براي غيرنظاميان در اوکراين پس از تصميم دولت بايدن در تابستان امسال براي تهيه مهمات خوشه‌اي بحث‌برانگيز داشته باشد که مقامات کاخ سفيد آن را به عنوان يک راه‌حل تا زماني که توليد گلوله‌هاي توپخانه معمولي افزايش يابد، توصيف کرده‌اند.

مقامات آمريکايي اميدوارند مهمات خوشه‌اي که از غلاف‌هاي بزرگي تشکيل شده‌اند که صدها بمب را رها مي‌کنند و برخي از آنها در اثر برخورد منفجر نمي‌شوند و مي‌توانند براي چندين دهه خطري براي غيرنظاميان باشند، بتوانند به اوکراين کمک کنند تا زمان ساخت گلوله‌هاي معمولي‌تر، حرکت خود را حفظ کند.

کريستين ورموت، وزير ارتش آمريکا در اين ماه گفت که مقامات ارتش آمريکا که مسئول تهيه گلوله‌هاي توپخانه 155 ميليمتري هستند، «با بيشترين سرعت ممکن» براي سرعت بخشيدن به توليد حرکت مي‌کنند. او به خبرنگاران گفت: «به نظر من، ما مي‌توانيم براي مدت طولاني به اوکرايني‌ها مهمات بدهيم. من فکر مي‌کنم که آنها احتمالاً براي مدتي نيز به استفاده از [مهمات خوشه‌اي] ادامه خواهند داد.» گرچه حمله متقابل تابستاني اوکراين تنها چند ماه از تاريخ آن مي‌گذرد، مقامات دفاعي در حال حاضر به زمستان چشم دوخته‌اند، زماني که آرامش احتمالي در نبرد، همانطور که يکي از مقامات توصيف کرد، به توليدات ايالات متحده و متحدانش اجازه مي‌دهد «به آنها رسيده و به آنها کمک کند.»

اما مسکو نيز ساکت نخواهد بود؛ يک وقفه مي‌تواند به نيروهاي روسي اجازه دهد تا دوباره مسلح شوند و خطوط دفاعي خود را سخت‌تر کنند. اين جنگ زنگ بيداري براي حاميان اوکراين در سراسر غرب بوده است، جايي که مقامات نياز فوري به افزايش ذخاير مهمات خود را مي‌بينند. مقامات ناتو از خود پرسيده‌اند که اتحاد غربي تا چه زماني مي‌تواند يک جنگ متعارف بزرگ را ادامه دهد.

بن والاس، وزير دفاع بريتانيا ماه گذشته گفت: «هيچ‌کس واقعاً اين سؤال را از خود نپرسيده بود، خب، چه مي‌شود اگر «روز اول، شب اول» به «هفته دوم، هفته سوم، هفته چهارم» تبديل شود؟ ورموت، بدون ارائه جزئيات، گفت که ايالات متحده همچنين قصد دارد ذخاير توپخانه خود را در سطح بالاتري قرار دهد. يکي از درس‌هايي که از تجربه اوکراين آموخته شد اين است که بايد به عقب برگرديم و حداقل استانداردها را بازبيني کنيم. ما ممکن است دست‌کم گرفته باشيم.»

مقامات خاطرنشان مي‌کنند که برخي از قراردادهاي امضا شده براي تکميل منابع ايالات متحده يا توليد تسليحات خاص براي اوکراين ظرف 30 روز يا کمتر نهايي شده است، از جمله قراردادهايي براي ساخت پهپادهاي سرگردان Switchblade و Phoenix Ghost و سيستم‌هاي دفاع هوايي NASAM. آنها همچنين براي اولين بار قراردادهاي چند ساله را براي مهمات به کار مي‌گيرند.

کارشناسان مي‌گويند، ذخيره‌سازي مجدد زرادخانه ايالات متحده مستلزم يافتن مواد اوليه ساخت سلاح است، مشکلي که به دليل کمبود جهاني مواد شيميايي و مواد منفجره پيچيده شده است. ايالات متحده ديگر تي‌ان‌تي توليد نمي‌کند و از آن زمان به سراغ جايگزيني به نام IMX رفته است، ماده منفجره‌اي که خطر انفجار تصادفي کمتري دارد.

اما افزايش چشمگير توليد گلوله، آمريکا را به جستجوي تامين کنندگان جهاني تي‌ان‌تي سوق داده است. لهستان منبع اصلي ايالات متحده بوده است، اما پنتاگون با متحدان و شرکاي خود براي افزايش منابع خود از جمله از ژاپن همکاري مي‌کند.

مقامات گفتند که ايالات متحده داراي ذخاير دست نخورده مواد منفجره است. اما از آنجايي که کارخانه‌ها گلوله‌هاي بيشتري توليد مي‌کنند، «ما مي‌دانيم که به توليد بيشتر اين پيشرانه‌ها و آن مواد منفجره نياز خواهيم داشت».

اين جنگ، ارتباط آمريکا را با يک منبع تي‌ان‌تي قطع کرده است، زيرا نيروهاي روسي اکنون منطقه‌اي در شرق اوکراين را کنترل مي‌کنند که در آن يک شرکت مواد منفجره به نام زاريا در سال 2020 با يک قرارداد چند ساله براي تهيه تي‌ان‌تي براي يک پيمانکار آمريکايي موافقت کرد. اين درگيري باعث اختلال در عرضه زاريا شد، اما مقامات گفتند که اين شرکت هرگز قرار نبود تامين‌کننده اصلي ايالات متحده باشد.

در دسترس بودن سوخت پيشران، يک ماده قابل احتراق که گلوله را از ميان لوله تفنگ مي‌فرستد، يکي ديگر از محدوديت‌ها براي حفظ افزايش توليد ايالات متحده و اروپاست.

مارتين ونکل، سخنگوي شرکت دولتي چک Explosia، که پوکه‌هاي گلوله توليد مي‌کند، به کمبود مواد خام مرتبط مانند نيتروگليسيرين و نيتروسلولز اشاره کرد. ونکل گفت که اين شرکت با ظرفيت کامل براي توليد سوخت براي گلوله‌هاي 155 ميلي‌متري کار مي‌کند، اما به سرمايه‌گذاري بلندمدت براي دو برابر کردن خروجي آن نياز است که شرکت اميدوار است تا سال 2026 به آن دست يابد.

کاميل گراند، که از سال 2016 تا 2022 به عنوان دستيار دبيرکل ناتو در امور سرمايه‌گذاري دفاعي خدمت کرده، خاطرنشان کرد که درگيري‌هاي اخير در افغانستان و عراق با سرعتي برابر با سرعت جنگ در اوکراين، گلوله توپ مصرف نکرده است، به اين معني که تامين‌کنندگان آن مجبور نشدند به انبارهاي خود دست ببرند.

گراند گفت: همه ما دوباره ياد مي‌گيريم که توليد انبوه مهمات، که براي بسياري از اعضاي ناتو به عامل شکست و ناکامي تبديل شده بود، چيست.

کاميل گراند ذخاير مهمات ناچيز برخي از کشورهاي اروپايي را به محدود کردن بودجه دفاعي به اقلام بزرگ مانند جت‌ها و تانک‌هاي جنگي اصلي نسبت داده و مي‌گويد: «هيچ وزير دفاعي تي شرتي نمي‌پوشد که روي آن نوشته شده باشد: من انبار و قطعات يدکي خريدم. «همه آنها مي‌خواهند همان مردي باشند که گفت: «من جديدترين هواپيماي جنگنده را خريدم.»

کشورهاي اروپايي در تلاش براي رفع اين مشکل هستند. تابستان امسال، اتحاديه اروپا يک طرح سه مسيره را تصويب کرد تا در نهايت 650000 گلوله مهمات کاليبر بزرگ در سال توليد کند و متعهد شد که طي 12 ماه آينده يک ميليون گلوله مهمات توپخانه را براي اوکراين در يک تلاش مشترک تحويل دهد.

گراند گفت، بزرگترين مانع جدول زماني است. او گفت: «خوب است که بدانيم پنج سال بعد، ما مي‌توانيم توليد را افزايش دهيم و ذخاير را دوباره پر کنيم. اما در اين بين، اوکراين در حال کوتاهي است و ما با مشکل مواجه خواهيم شد.»

کارشناسان مي‌گويند مهم است که از آنچه يکي از مقامات دفاعي آن را چرخه «رونق و رکود» مي‌نامد، با اطمينان از اينکه ارتش‌هاي غربي به طور موثر به اعلام تقاضا براي اين سلاح‌ها ادامه مي‌دهند، اجتناب شود. عدم انجام اين کار مي‌تواند منجر به سرد شدن خطوط کارخانه شود، همانطور که در مورد موشک‌هاي استينگر رخ داد و سازنده موشک‌هاي دوش پرتاب مجبور به استخدام بازنشستگان براي کمک به شروع مجدد توليد شد.

چالش فراتر از تسريع توليد کوتاه مدت است. مقام دوم دفاعي آمريکا مي‌گويد: پنتاگون بايد «به خريد در آن سطح در مدت زمان طولاني‌تري ادامه دهد تا ما نه تنها ذخاير سالم، بلکه يک پايگاه توليدي و صنعتي سالم داشته باشيم که بتواند آنها را برآورده کند». اين مقام گفت: «ما مي‌خواهيم مطمئن شويم که مي‌توانيم تمرکز خود را در سراسر دولت و واقعاً در سراسر متحدان و شرکا بر روي نياز به حفظ تقاضاي بالا براي اين سلاح‌ها حفظ کنيم.»

يک مقام ارشد صنعتي آشنا با روند خريد پنتاگون که به شرط ناشناس ماندن صحبت کرد تا ارزيابي صريح ارائه کند، گفت که بروکراسي همچنان با بيان نيازهاي در حال تحول مبارزه مي‌کند و گاهي اوقات شرکت‌هاي دفاعي را مجبور مي‌کند تا با اطلاعات ناقص تصميمات استخدامي و سرمايه‌گذاري بگيرد.

اين مقام گفت: وزارت دفاع سابقه چندان خوبي در برقراري ارتباط با الزامات ندارد.

ادامه اختصاص مقادير بالاي بودجه براي اوکراين، که به طور کلي از حمايت دو حزبي قوي برخوردار است، ممکن است با مخالفت فزاينده‌اي روبرو شود زيرا اقليتي کوچک اما پر سر و صدا از قانونگذاران جمهوري‌خواه، درستي تعهد به مبارزه فعلي را زير سوال مي‌برند. دولت بايدن هفته گذشته 20 ميليارد دلار کمک امنيتي، اقتصادي و بشردوستانه براي اوکراين درخواست کرد.

تاکنون، رهبران جمهوري‌خواه موفق شده‌اند تلاش‌ها براي محدود کردن کمک‌هاي منتقدان درون حزب، از جمله نماينده مت گاتز را شکست دهند. او ماه گذشته در مجلس نمايندگان گفت: دولت بايدن در حال خواب‌گردي، کشور بزرگ ما را به سمت يک جنگ جهاني مي‌برد.