يک شب بي خوابي با ما چه مي‌کند؟

راهکار يکساني وجود ندارد

هيچ راهکار واحد و يکساني براي حل اين مشکل در همه افراد وجود ندارد. برخي افراد با وجود احساس خواب‌آلودگي، در به خواب رفتن مشکل دارند؛ برخي ديگر براي خوابيدن به زمان زيادي نياز دارند، خوابشان منقطع است يا دچار تأخير در چرخه خواب و بيداري هستند. اين مشکلات مي‌تواند ناشي از اختلالات بسيار متفاوتي باشد، از جمله آپنه خواب، سندرم پاهاي بي‌قرار، نارکولپسي (حمله خواب) و پاراسومنياها (اختلالات رفتاري حين خواب).

به همين دليل است که صرفاً تجويز قرص خواب ممکن است باعث ناديده گرفته شدن ريشه مشکل شود. همه قرص‌ها براي تمام اختلالات خواب مناسب نيستند. بررسي دقيق سابقه خواب، انجام آزمايش خواب براي پايش فعاليت مغز، بر رسي وضعيت تنفس، ضربان قلب، حرکات بدن و ساير شاخص‌ها مي‌تواند به شناسايي عامل مختل‌کننده خواب کمک کند.

خواب نامناسب صرفا به معناي احساس خستگي در صبح روز بعد نيست. بسته به علت آن، اين مشکل مي‌تواند بر سيستم قلبي و عروقي، حافظه، خلق‌ و خو و توانايي عملکرد فرد در طول روز تأثير بگذارد و همچنين خطر سکته مغزي را افزايش دهد. ناآگاهي درباره خواب، بدترين نوع اختلال خواب است. اگر خواب خود را جدي نگيريد، ممکن است در بسياري از زمينه‌ها دچار مشکل و افت عملکرد شويد. مشکلات مداوم خواب نبايد به عنوان مسئله‌اي جزئي و بي‌اهميت تلقي شوند.

شکستن افسانه‌هاي مدرن خواب

خواب سالم مانند يک صندلي سه‌پايه است: پايداري آن به مدت زمان، نظم و کيفيت بستگي دارد. به خطر انداختن هر يک از اين موارد مي‌تواند خواب ترميمي را تضعيف کند. فناوري حفظ اين تعادل را دشوارتر کرده است. نور تلفن‌ها، تبلت‌ها و لپ‌تاپ‌ها مي‌تواند در طول روز به مغز سيگنال دهد، در حالي که اعلان‌هاي گوشي موبايل مي‌توانند خواب را مختل کنند. هرگز تلفن را به رختخواب نبريد. يک صداي زنگ مي‌تواند خواب شما را مختل کند.

از گذراندن روز با تنها چهار ساعت خواب گرفته تا تکيه بر ملاتونين، منيزيم يا امتيازهاي ساعت‌هاي هوشمند، عادت‌هاي امروزيِ خواب اغلب تحت تأثير باورهاي نادرست شکل مي‌گيرند. اين تصورِ نادرست وجود دارد که مي‌توان بدن را طوري عادت داد که با چهار ساعت خواب، همچنان عملکردي طبيعي داشته باشد؛ اما چنين چيزي هرگز اتفاق نمي‌افتد.

حتي فناوري هم محدوديت‌هايي دارد. ساعت‌هاي هوشمند مي‌توانند جنبه‌هايي از خواب را پايش کنند، اما برآورد آن‌ها از مراحل خواب با مطالعات باليني خواب برابري نمي‌کند. اين در حالي است که در مطالعات رسمي همه شاخص‌ها، از جمله فعاليت مغز، حرکات چشم و عضلات، فعاليت قلب و تنفس ارزيابي مي‌شوند.

چه کارهايي مي‌توان انجام داد؟

داشتن خوابي بهتر لزوما نيازمند يک برنامه پيچيده نيست. بايد هر روز سر ساعت مشخصي بيدار شويد و هر زمان که احساس خواب‌آلودگي کرديد، به رختخواب برويد. افراد نه تنها بايد از کار با تلفن همراه، بلکه از نگاه کردن به ساعت هنگام تلاش براي خوابيدن نيز پرهيز کنند، زيرا اين کار مي‌تواند موجب اضطراب شود.

کافئين عامل ديگري است که بايد به آن توجه داشت. اگر کيفيت خوابتان پايين است، پس از ساعت 5 عصر از نوشيدن چاي و قهوه خودداري کنيد. براي خوابيدن، به بدني آرام نياز داريد، نه بدني که از فرط خستگي از پا درآمده باشد.