در نگاهي ژرف به سيره پيامبر اعظم(ص)، تناسب اندام و توان جسماني، نه يک انتخاب که بخشي ضروري از آمادگي يک مؤمن براي عبادت و خدمت است. ايشان با تأکيد بر ورزشهايي خاص، سبک زندگي سالم و متعالي را ترسيم کردند.
تأکيد بر سه ورزش محوري: تيراندازي، شنا و اسبسواري
پيامبر رحمت(ص) به گونهاي بر اهميت ورزش تأکيد داشتند که آن را فراتر از يک سرگرمي و در راستاي آمادگي همهجانبه امت ميدانستند. ايشان فرمودند: «أَلَا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ، أَلَا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ»[1]؛ آگاه باشيد که قدرت در تيراندازي است. همچنين در روايتي ديگر، آموختن شنا و اسبسواري نيز در کنار تيراندازي، از جمله مهارتهاي شايسته مؤمن شمرده شدهاند[2]. اين ورزشها، افزون بر تقويت بنيه جسماني، روحيهي انضباط، شجاعت و تعادل را نيز در فرد پرورش ميداد.
الگويي عملي براي تلفيق عبادت و سلامت
حضور فعال و برازنده پيامبر(ص) در ميدانهاي مسابقه و تشويق اصحاب به اين امر، نشان ميدهد که سلامت بدن، ابزاري براي تقويت بندگي و خدمت به خلق است. امام صادق(ع) در تبيين اين نگاه فرمودند: «اَلْعَاقِلُ يَجْتَمِعُ فِي أُمُورِهِ عَلَي ثَلَاثِ خِصَالٍ: التَّوَفُّرِ لِمَعَاشِهِ، وَ الْفَضْلِ لِمَعَادِهِ، وَ اللَّذَّةِ فِي غَيْرِ مُحَرَّمٍ»[3]؛ خردمند، کارهايش را بر سه ويژگي استوار ميکند: کوشش براي معاش، ذخيرهاي براي آخرت و لذتي در حرام نرفته. ورزش و نشاط جسماني، مصداق بارز همان «لذت در غير حرام» است که پشتوانهاي براي انجام دو وظيفه ديگر ميشود.
پي نوشت:
[1] صحيح مسلم، کتاب الاماره، باب فضل الرمايه.
[2] «عَلِّمُوا أَوْلَادَکُمُ السِّبَاحَةَ وَ الرِّمَايَةَ»؛ وسائل الشيعه، جلد 15، ص 126.
[3] الکافي، جلد 8، ص 23.
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.