اين شاعر و دولتمرد دستگاه سلجوقيان آناتولي به سال 625 قمري زنده بوده است. گويا شاهنامهاي به پيروي از فردوسي سروده است. البته احتمال ميرود فتحنامهاي باشد كه در ستايش پيروزي كي قباد سلجوقي گفته است. به گفته افلاكي، نظام الدين ارزنجاني با مولوي ديدارهايي داشته. اين رباعي از اوست:
گفتم غم زلف تو دگر نتوان خورد
وز مشك تو بيش از اين جگر نتوان خورد
گفتا غم چشم و لب من نيز بخور
كاخر هم بادام و شكر نتوان خورد
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.