مردم بحرين خواستار الحاق به ايران هستند

حسين شريعتمداري در بخش از يادداشت امروز خود در روزنامه کيهان نوشت: هفت کشور عضو شوراي همکاري خليج فارس عبارتند از؛ بحرين، کويت، عراق، عمان، قطر، عربستان سعودي و امارات متحده عربي. در ميان اين کشور‌ها غير از عمان که از قرن 17 ميلادي داراي حکومت پادشاهي بوده است، و عربستان [ اگر چه دولت آن در سال 1932 تشکيل شده است، ولي مي‌توان گفت] که حاکميتي چند صد ساله داشته است، عمر بقيه آن‌ها کمتر از صد سال است؛ و مخصوصاً بحرين حساب کاملاً جداگانه‌اي دارد، زيرا بحرين از دوران باستان تاکنون بخشي از خاک ايران بوده است که 50 سال قبل در جريان يک زدوبند غيرقانوني ميان شاه معدوم و دولت‌هاي آمريکا و انگليس از ايران جدا شده است و امروزه اصلي‌ترين خواسته مردم بحرين بازگشت اين استان جدا شده از کشورمان به سرزمين اصلي و مادري آن، يعني ايران اسلامي است.

محمدرضاشاه که مانند پدرش به وطن‌فروشي شهرت داشت، در اطاعت محض از دولت انگليس با جدايي بحرين از ايران موافقت کرد. به توصيه انگليس پيشنهاد کرد که جدايي بحرين در ميان مردم آن به رفراندوم گذاشته شود! ولي اين رفراندوم در ميان مردم بحرين صورت نپذيرفت بلکه به جاي مردم، برخي از قبايل عرب غيربحريني به جدايي بحرين از ايران راي دادند! از جمله قبايل ياد شده، قبيله معروف به «آل خليفه» يعني حاکمان دست‌نشانده کنوني بحرين بود که تا آن هنگام در بيابان‌هاي نَجد به راهزني مشغول بودند! هم‌اکنون مردم بحرين که هرگز حاضر به ترک زبان فارسي نبوده‌اند، خواستار الحاق بحرين به سرزمين اصلي خود، يعني ايران هستند. اين خواسته بعد از پيروزي انقلاب اسلامي با شدت بيشتري دنبال مي‌شود ... و البته بديهي است که اين حق مسلم ايران و مردم استان جدا شده بحرين نبايد و نمي‌تواند ناديده گرفته شود.