سپر سه‌جانبه ترکيه، عربستان و مصر در برابر رژيم صهيونيستي درحال شکل‌گيري است

«ابراهيم قره‌گُل» نويسنده و روزنامه‌نگار ترکيه‌اي در يادداشتي در روزنامه «يني شفق» با ترسيم نقشه‌اي از يک منازعه ژئوپليتيکي گسترده، اعلام کرد که ترکيه، عربستان سعودي و مصر طي سال‌هاي اخير با تلاش‌هايي سازمان‌يافته براي تحميل يک محاصره راهبردي از جنوب مواجه بوده‌اند؛ تلاشي که از طريق بي‌ثبات‌سازي کشورهاي همجوار دنبال شده است.

به گفته اين نويسنده، انفجار بحران‌ها در سوريه، يمن و سودان با استفاده از گروه‌ها و شبه‌نظاميان، با حمايت‌هاي منطقه‌اي و تحت پوشش بين‌المللي، بخشي از اين پروژه بوده است.

قره‌گُل تأکيد مي‌کند که ترکيه اين طرح را در سوريه ناکام گذاشت، عربستان سعودي موفق شد معادله را در يمن تغيير دهد و مصر نيز اخيراً با ورود فعال به پرونده سودان، در مسير مقابله با اين روند قرار گرفته است؛ تحولي که به شکل‌گيري يک محور منطقه‌اي جديد براي حفظ يکپارچگي کشورها و جلوگيري از تجزيه آن‌ها انجاميده است.

وي در ادامه، اين تحولات را به تلاش رژيم صهيونيستي براي سوق دادن آمريکا به سمت درگيري با ايران مرتبط مي داند و تصريح مي‌کند که تل‌آويو پس از ناکامي در چندين جبهه منطقه‌اي، به‌دنبال ايجاد «جبهه‌اي جايگزين» از طريق تضعيف يا تغيير ساختار حاکميتي ايران است. به باور اين تحليلگر ترکيه اي، تضعيف ايران مي‌تواند در مراحل بعدي به ابزاري عليه ترکيه و ساير کشورهاي منطقه تبديل شود.

قره‌گُل معتقد است ائتلاف ترکيه، عربستان و مصر ـ با مشارکت احتمالي پاکستان ـ مي‌تواند هسته اوليه يک «سپر منطقه‌اي» را شکل دهد که قادر است موازنه قدرت در خاورميانه را بازتنظيم کند و مانعي در برابر پروژه‌هاي تجزيه‌طلبانه باشد.

در بخش ديگري از اين مقاله آمده است که هر سه کشور يادشده از جبهه جنوبي تحت فشار قرار گرفته‌اند؛ به‌طوري که در سوريه، بحران به پروژه‌اي براي تجزيه اين کشور و تهديد امنيت ملي ترکيه تبديل شد؛ در يمن، تحولات به سمت ايجاد نفوذي جديد عليه امنيت عربستان (به دست امارات) سوق يافت و در سودان نيز تحولات پس از سقوط عمرالبشير به جنگ داخلي و تهديد مستقيم امنيت مصر انجاميد.

به گفته نويسنده، واکنش‌هاي منطقه‌اي در برابر اين فشارها تعيين‌کننده بوده است؛ ترکيه با عمليات‌هاي نظامي خود مانع سرايت آشوب به مرزهايش شد، عربستان با تصميمات راهبردي کنترل مسير سياسي يمن را به دست گرفت و مصر نيز با هماهنگي ترکيه و عربستان براي حفاظت از منافع خود در سودان وارد عمل شد.

قره‌گُل همچنين به شکل‌گيري جبهه مشترک ترکيه و عربستان براي مقابله با پروژه «سومالي‌لند» ـ که مورد شناسايي رژيم صهيونيستي قرار گرفته ـ اشاره کرد و پيوستن مصر به اين محور را عاملي تقويت‌کننده در برابر تهديدات امنيتي مشترک دانست.

به باور او، سفرهاي اخير «رجب طيب اردوغان» رئيس جمهور ترکيه به عربستان و مصر نقطه عطفي تاريخي در بازآرايي ائتلاف‌هاي منطقه‌اي به شمار مي‌رود.

ابراهيم قره گل در پايان تأکيد مي‌کند که محور ترکيه، عربستان، مصر و پاکستان مي‌تواند گام نخست در شکل‌گيري يک «کمربند بزرگ منطقه‌اي» باشد؛ کمربندي که ضمن ايجاد سپر دفاعي مشترک، از فروپاشي کشورها جلوگيري کند و زمينه‌ساز ثبات، همکاري و افق‌هاي تازه‌اي از صلح و توسعه در خاورميانه شود.