ساخت پهپاد جديد کره‌شمالي با الگوبرداري از آمريکا

مهندسان صنايع دفاعي کره شمالي با تحليل پيکربندي آيروديناميکي و الگوبرداري سازه‌اي، پهپاد شناسايي راهبردي Saetbyol-4 را در کلاس پرنده‌هاي ارتفاع بالا و مداومت پروازي طولاني بر پايه پلتفرم نام‌آشناي آمريکايي RQ-4 Global Hawk توسعه داده‌اند.

عملياتي کردن پيونگ‌يانگ از اين هواپيماي بدون سرنشين غول‌پيکر نشان‌دهنده يک جهش آشکار در توان ساخت سازه‌هاي پيچيده هوايي در شبه‌جزيره کره است.

ا سال‌هاي اخير، تمرکز برنامه‌هاي بدون سرنشين کره شمالي عمدتاً بر پرنده‌هاي تاکتيکي کوچک، اهداف تمريني و پهپادهاي انتحاري کوتاه‌برد معطوف بود؛ با اين حال، ظهور پلتفرمي در مقياس شناسايي برد بلند موازنه ادراک فني و نظارت راهبردي را به سطحي جديد ارتقا داده است. شباهت بي‌سابقه Saetbyol-4 به RQ-4 Global Hawk تنها يک اقتباس ظاهري ساده نيست و ابعاد آيروديناميکي، جانمايي حسگرها و تقسيم اوزان سازه‌اي را در بر مي‌گيرد.

مهندسي آيروديناميک و ابعاد سازه

پهپاد آمريکايي RQ-4 Global Hawk داراي طول بدنه حدود 14.5 متر و فاصله دو سر بال نزديک به 40 متر در نسخه Block 30 و Block 40 است. استفاده از بال‌هاي بسيار باريک با نسبت ابعادي فوق‌العاده بالا ويژگي بنيادين اين کلاس از پرنده‌ها به شمار مي‌رود که امکان توليد نيروي Lift حداکثري و کاهش پسا را در هواي رقيق ارتفاعات بالا فراهم مي‌آورد.

بررسي ساختار بدنه Saetbyol-4 نشان مي‌دهد که طراحان کره‌اي دقيقاً همين هندسه را بازتوليد کرده‌اند. بال‌هاي کشيده يکپارچه، تعبيه محفظه موتور بر روي بخش فوقاني بدنه پشتي به همراه ورودي هواي بيضي‌شکل، و دم دوگانه مورب با زاويه V-tail از مشخصات بارز اين پلتفرم است.

از نظر متالورژي و مهندسي مواد، توليد چنين بال‌هايي مستلزم دستيابي به فناوري کامپوزيت‌هاي پيشرفته پليمري و فيبر کربن تقويت‌شده است تا بال تحت بارهاي پيچشي در ارتفاعات بالا دچار شکست سازه‌اي نشود. بازتوليد اين ابعاد ثابت مي‌کند که کره شمالي به فناوري ساخت سطوح بزرگ کامپوزيتي دست يافته است.

قلب تپنده؛ مقايسه پيشرانه و مداومت پروازي

درحالي‌که در حوزه آيروديناميک شباهت‌ها چشمگير است، اما در بخش پيشرانه تفاوت‌هاي فناوري نمايان مي‌شود. پرنده آمريکايي RQ-4 Global Hawk از يک موتور توربوفن قدرتمند و فوق‌العاده کم‌مصرف مدل Rolls-Royce F137 بهره مي‌برد. اين پيشرانه با تراست حدود 31 کيلونيوتن، به‌طور اختصاصي براي عملکرد بهينه در ارتفاع فراتر از 60 هزار پا (18 کيلومتر) طراحي شده و به اين پرنده امکان مداومت پروازي پيوسته بيش از 32 ساعت را مي‌دهد.

در نقطه مقابل، گلوگاه اصلي کره شمالي دستيابي به توربوفن‌هاي کوچک يا بهينه‌شده براي ارتفاعات بسيار بالاست. شواهد کارشناسي نشان مي‌دهد Saetbyol-4 احتمالاً از يک پيشرانه توربوجت يا توربوفن اصلاح‌شده موجود در ناوگان هوايي اين کشور استفاده مي‌کند که هرچند توان پروازي مناسبي توليد مي‌کند، اما به لحاظ نرخ مصرف ويژه سوخت (SFC) توان رقابت با موتورهاي پيشرفته را ندارد.

اين محدوديت مي‌تواند سقف پروازي نمونه کره‌اي را به محدوده‌هاي پايين‌تر (حدود 45 تا 50 هزار پا) کاهش دهد و مداومت عملياتي آن را نيز در بازه کمتري، تخميناً 15 تا 24 ساعت، محدود سازد.

 با توجه به هايتک بودن موتور و نبود محصولات مشابه در تحقيق و توسعه اعلام شده کره‌اي ها در سال‌هاي اخير، احتمال همکاري چين در اين پروژه بسيار بالاست.

لازم به ذکر است بخشي از سيستم هاي پروازي مانند ارابه هاي فرود هم از جنگنده اف7 که بيش از 30 سال است در کره عملياتي است و اشراف فني بالايي روي آن ها وجود دارد الهام گرفته شده است.

مأموريت اصلي RQ-4 Global Hawk در قالب يک ايستگاه شناسايي هوابرد تعريف شده است. اين پرنده آمريکايي به سامانه‌اي چندوجهي شامل رادار با روزنه ترکيبي SAR ، سامانه‌هاي حرارتي و الکترواپتيکال پيشرفته EO/IR و سامانه گردآوري اطلاعات سيگنالي SIGINT مجهز است. رادار SAR به اين پهپاد امکان مي‌دهد تا از فاصله صدها کيلومتري و از ميان لايه‌هاي ضخيم ابر، نقشه توپوگرافي و حرکتي بسيار دقيقي با تفکيک‌پذيري بالا از زمين تهيه کند.

در Saetbyol-4، دماغه پف‌کرده پهپاد به شکلي طراحي شده که محل قرارگيري آنتن‌هاي رله ماهواره‌اي SATCOM و رادارهاي جستجوگر باشد. همچنين يک برجک پايدارکننده اپتيکي در زير دماغه مشاهده مي‌شود که دوربين‌هاي ديد در روز و تصويربرداري فروسرخ دوربرد را حمل مي‌کند.

چالش بنيادين اين پلتفرم در بخش الکترونيک، توان پردازش داده‌ها در خط ديد مستقيم و همچنين پهناي باند ارسال داده به ايستگاه کنترل زميني است. بدون دسترسي به پيوند داده‌هاي ماهواره‌اي پايدار با پهناي باند گيگابيتي، انتقال تصاوير بلادرنگ از فاصله دور دشوار خواهد بود؛ هرچند گسترش پرتاب‌هاي فضايي اخير پيونگ‌يانگ نشان مي‌دهد آنها در تلاش براي حل اين چالش مخابراتي هستند.

ماموريت‌هاي عملياتي و افق راهبردي

ماموريت عملياتي پهپاد آمريکايي پايش مستمر تحولات نبرد در سطح بين‌المللي، مديريت اطلاعات هوابرد و هدايت آتش از فواصل ايمن و فراتر از برد سامانه‌هاي پدافندي کوتاه‌برد است.

 در مقابل، ماموريت Saetbyol-4 متمرکز بر تغيير موازنه اطلاعاتي در شبه‌جزيره و آب‌هاي پيراموني است. پيونگ‌يانگ با عملياتي کردن اين پرنده، به دنبال ايجاد يک شبکه ديده‌باني پايدار و بدون وقفه بر تحرکات ناوگان‌هاي دريايي، رزمايش‌هاي مشترک و پايگاه‌هاي نظامي در منطقه است.

حتي در صورت پايين‌تر بودن راندمان سنسورهاي Saetbyol-4 در مقايسه با استاندارد حسگرهاي RQ-4 Global Hawk، صرف پرواز چنين پرنده‌اي در ارتفاع بالا، عمق نظارت بصري و راداري کره شمالي را صدها کيلومتر فراتر از مرزهاي جغرافيايي آن امتداد مي‌دهد و هشدارهاي زودهنگام پدافندي را متحول مي‌کند.

رويکرد مهندسي معکوس، سلاح پيونگ يانگ در مقابل غول‌هاي پهپادي جهان

در آخر مي‌توان گفت پلتفرم Saetbyol-4 نمادي از جهش صنعتي پيونگ‌يانگ در حوزه سازه‌هاي هوايي غول‌پيکر به شمار مي‌رود، اما کارايي واقعي آن در ميدان نبرد بدون پشتوانه شبکه‌هاي مدرن هدايت و ناوبري محدود خواهد ماند.

در اين ميان، بهره‌گيري از انتقال فناوري، تامين قطعات نيمه‌هادي پيشرفته و استفاده از زيرساخت‌هاي فضايي متحداني همچون چين و روسيه نقشي تعيين‌کننده ايفا مي‌کند؛ دسترسي به شبکه‌هاي ناوبري ماهواره‌اي نظير BeiDou و GLONASS در کنار پيوند داده‌هاي فراتر از افق ، گلوگاه‌هاي ارتباطي و هدايتي کره شمالي را مرتفع ساخته و زمينه را براي تبديل اين پرنده از يک کپيِ صرفاً آيروديناميکي به يک سامانه شناسايي کاملاً عملياتي و شبکه‌محور فراهم مي‌آورد.