برگ‌برنده انرژي ايران هنوز زير زمين است

130 سال عمر معادن ذغال‌سنگ ايران در شرايطي است که اين معادن با نهايت ظرفيت ممکن کار کنند.

سال گذشته مرکز پژوهش‌ها آمار داد که کمتر از نصف ظرفيت معادن ذغال‌سنگ ايران فعال است و ما بقي به دليل نداشتن پول کافي خوابيده است.

فعال محيط‌زيست محمد درويش از عدم توسعه ذغال‌سنگ در ايران ابراز خرسندي کرده و معتقد است که هواي ايران آلوده است و ذغال‌سنگ در ايران نبايد به دليل آلودگي‌هاي محيط زيستي توسعه پيدا کند.

اما استاد دانشگاه کوروش شهريار مي‌گويد که کاربرد ذغال‌سنگ‌ در ايران صرفاً سوزاندن نيست و در کارخانه ذوب‌آهن استفاده مي‌شود، همچنين سردمداران محيط‌زيست جهان از جمله اروپا همين‌الان هم از ذغال‌سنگ استفاده مي‌کنند.

اروپا همواره تصوير نيروگاه‌هاي خورشيدي و بادي خود را در رسانه به نمايش در مي‌آورد اما آمارهاي رسمي منتشر شده اتحاديه اروپا مي‌گويد هم‌اکنون ذغال‌سنگ با 15 درصد، سهم بيشتري از توليد انرژي قاره سبز نسبت به تجديدپذيرها را برعهده دارد.

نصف انرژي ايران تنها به يک ميدان گازي وابسته است، در جنگ رمضان ‌هدف‌گيري چند تأسيسات گازي فشار زيادي به دستگاه تأمين انرژي کشور وارد کرد.

اين اتفاق درحالي‌ رخ مي‌دهد که طبق آمار مرکز پژوهش‌ها ذغال‌سنگ به‌عنوان تأمين‌کننده نصف انرژي در جهان، در معادن ايران بدون استفاده مانده است.

استاد دانشگاه اميرکبير سيدحسن مدني متنوع‌سازي منابع انرژي در ايران را امري ضروري دانسته و مي‌گويد که از وابستگي به صرفا گاز طبيعي براي ايران يک اقتصاد مقاوم متولد نمي‌شود و اين يک خطر بزرگ است.

او تاکيد مي‌کند، سرمايه‌گذاري در معادن ذغال‌سنگ ايران هم‌اکنون بسيار ناچيز است و اين ماده سياه ارزشمند اگر به وفور استخراج نشود، ممکن است من و شما در آينده روزانه چندين ساعت بدون برق بمانيم.

انديشکده‌اي متعلق به دانشگاه تهران در گزارشي تک‌مشتري بودن ذغال‌سنگ در ايران را مهم‌ترين عامل صرفه اقتصادي کم و به‌دنبال آن کاهش جدي سرمايه‌گذاري در اين حوزه دانسته و اظهار کرده که توسعه ذغال‌سنگ در ايران کليد رفع هم‌زمان ناترازي گاز و ناترازي برقاست.