آرامش ملي؛ کليدواژه‌‌اي غريب اما راهگشا از رهبر شهيد انقلاب

به گزارش تابناک، در يکي از بيانات ژرف و راهبردي رهبر شهيد انقلاب، آمده است: «امروز جامعه‌ي انقلابي ما، مردم مومن ما، نياز به اين دارند كه آرامش، سكينه، طمانينه و وقار را در خودشان هرچه بيشتر به وجود بياورند.» (1388/03/29) اين کلام، نه صرفاً يک نصيحت اخلاقي، بلکه تحليلي جامعه‌شناختي عميق از شرايط يک جامعه در حال تحول است؛ جامعه‌اي که همزمان با فشارهاي خارجي و چالش‌هاي داخلي، نيازمند سرمايه‌گذاري بر «سرمايه رواني» براي تداوم حرکت به سوي اهداف والا است.

از منظر علمي مفهوم «سکينه» - که قرآن کريم بارها از آن سخن گفته و به معناي حالت استقرار، آرامش رواني و اطمينان فکري است - با يافته‌هاي روان‌شناسي اجتماعي و جامعه‌شناسي مدرن همخواني چشمگيري دارد. پژوهش‌هاي متعدد در حوزه روان‌شناسي مثبت مانند کارهاي مارتين سليگمن و جامعه‌شناسي سلامت رواني نشان مي‌دهد که جوامعي با سطوح بالاتر آرامش و امنيت رواني، بهره‌وري علمي، انسجام اجتماعي و حتي تاب‌آوري در برابر بحران‌ها را به مراتب بيشتر از جوامع دچار تنش و آشوب فکري تجربه مي‌کنند.

 رهبري شهيد تأکيد داشتند: «اگر در کشور آرامش نباشد، نه از علم مي‌شود بهره‌برداري کرد، نه از ايمان، و نه مي‌شود عدالت را در جامعه مستقر کرد.» (1385/03/14) اين جمله،  يک اصل علمي دقيق است. وقتي ذهن‌ها درگير تشنج و بي‌انضباطي فکري مي‌شوند، انرژي خلاقانه به جاي آنکه صرف پيشرفت علمي، نوآوري و استقرار عدالت شود، صرف مقابله با اضطراب‌هاي مزمن و درگيري‌هاي کاذب مي‌گردد. مطالعات سازمان بهداشت جهاني نيز بارها ثابت کرده که عدم امنيت رواني، هزينه‌هاي اقتصادي و اجتماعي سنگيني تحميل مي‌کند و مانع اصلي تحقق «حرکت به سمت هدف» است.

ملت به سکينه و آرامش احتياج دارد

ايشان در ديدار با کارگزاران نظام، فرمودند: «ملت به سکينه و آرامش احتياج دارد» (1378/10/04) و «هر هدفي را که اين ملت بخواهد به آن برسد، در سايه‌ي آرامش و امنيت خواهد رسيد.» (1388/04/29) اينجا، سکينه نه يک حالت منفعل، بلکه يک نيروي فعال و پوياست؛ همچون اقيانوسي آرام که در برابر طوفان‌ها مقاوم است. انساني که اين سکينه را دارد، «مثل اقيانوس پُرعمقي مي‌شود که هر نسيم و هر وزش بادي نمي‌تواند او را توفاني کند.» به اعتقاد جامعه شناسان،  اين توصيف، يادآور مفهوم «تاب‌آوري رواني» (Resilience) در روان‌شناسي معاصر است که رهبران و جوامع موفق را از ديگران متمايز مي‌کند.

رهبر شهيد، سکينه مسئولان را عامل کليدي در مديريت حوادث مي‌دانستند: از مشکلات اقتصادي گرفته تا توطئه‌هاي امنيتي و سياسي. «اين سکينه‌ي مسؤولان است که اتّفاقاً خودش را نشان داد» و اجازه نداد دست و پا گم شود. اين نگاه، دقيقاً بر پايه اعتماد به مباني حق، توکل و اعتماد به آينده بنا شده و در دنياي مدرن - که اروپا و آمريکا را با وجود پيشرفت‌هاي مادي، با «فقدان اين حالت آرامش و اطمينان» دست و پنجه نرم مي‌کنند - به مثابه يک مزيت تمدني براي جامعه ايراني مي تواند عمل کند.

 در سايه اين آرامش رواني است که آرزوهاي ملي نيز به سمت تحقق پيش مي روند. در اين شرايط همه بايد دست در دست هم داده و نظام و دولت را در مسير تحقق آرزوهاي ملي ياري کنند. رهبر شهيد بارها فرموده اند:  «آرزوي موفّقيت دولت، يک آرزوي انقلابي و ملي است.» (1381/06/04)

ثمره جامعه آرام

سکينه الهي، نه يک لوکس معنوي، بلکه ضرورت حياتي براي هر جامعه‌اي است که مي‌خواهد در برابر چالش‌ها ايستادگي کند و به قله‌هاي علم، عدالت و معنويت دست يابد. جامعه‌اي که مردمش و مسئولانش اين طمانينه را در دل دارند، همچون درختي تناور ريشه در عمق خاک مي‌دواند و در برابر بادهاي مخالف، نه تنها خم نمي‌شود، بلکه ميوه‌هاي بيشتري مي‌دهد. اين پيام جاودان رهبر شهيد، امروز بيش از هميشه، راهنمايي روشن براي حرکت هوشمندانه و متعادل ايران است: آرامش بسازيم تا پيشرفت را تضمين کنيم. جامعه اگر پر از استرس و نااميدي باشد، نمي توان نسبت به حال امروز و فرداي آن اميدوار بود. ايران و ايراني در برکت تدابير و و محقق شدن  ايده هاي  رهبران گذشته و رهبري جديد خود، مي تواند در عين آرامش، در برابر دشمنان نيز سربلند باشد.