چين قوي‌ترين توپخانه الکترومغناطيسي جهان را آزمايش کرد

به نوشته روزنامه چيني «ساوث چاينا مورنينگ پست» اين توپخانه قادر است گلوله‌اي به وزن 124 کيلوگرم را با سرعت 700 کيلومتر بر ساعت و در عرض 0.05 ثانيه شليک کند؛ که نشان مي‌دهد بسيار سريع‌تر از مدل آمريکايي است.

طبق گزارش اين روزنامه، اين سامانه يک پرتابه 124 کيلوگرمي را با سرعت 435 مايل در ساعت شليک کرد و اين سنگين ترين پرتابه‌اي است که تاکنون از يک توپخانه شليک شده است. سنگين‌ترين گلوله توپي که تاکنون شليک شده 120 کيلوگرم بود.

تنها رقيب اين توپخانه الکترومغناطيسي چين، نمونه آمريکايي آن است که در آزمايشگاه ملي «سانديا» در اين کشور آزمايش شده و توانسته يک گلوله 18 کيلوگرمي را شليک کند که نشان مي‌دهد توپخانه چيني به مراتب قوي‌تر از نمونه آمريکايي است.

 اين توپخانه با سرعت جابه‌جايي سريع، مي‌تواند اهداف را در چندين کيلومتري با دقت هدف قرار دهد. نام ديگر اين نوع توپخانه‌ها «کويل گان» يا «تفنگ با محرک الکترومغناطيسي» است.

در اين توپخانه‌ها از تماس پرتابه با ديواره جلوگيري مي‌شود و اجازه شليک سريع و مکرر را بدون ايجاد ساييدگي روي قطعات ارائه مي‌دهد. اين ويژگي از پتانسيل بالايي براي ايجاد تحول در جنگ مدرن با امکان حملات سريع‌تر، دقيق‌تر و ويرانگرتر به اهداف دشمن برخوردار است.

اين سلاح همچنين داراي يک سري سيم پيچ است که در امتداد لوله توپخانه قرار گرفته‌اند و روند کار آن اينگونه است که هر سيم پيچ يکي پس از ديگري فعال مي‌شود تا ميدان مغناطيسي ايجاد کند و بتواند پرتابه را بلند کرده و به جلو شليک کند.

طرز کار توپخانه الکترومغناطيسي

بنابراين گلوله توپ معمولاً در هنگام شليک در مرکز سيم پيچ معلق مي‌ماند و باعث مي‌شود تا گلوله بدون تماس با بدنه لوله توپخانه به طور دقيق به شکل مستقيم شليک شود.

بر پايه اين تکنولوژي همچنين مي‌توان اقدام به شليک موشک يا پرتاب ماهواره‌ها به فضا کرد؛ هرچند اين تکنولوژي جديد نيست، اما تاکنون صرفا در محيط آزمايشگاهي و در علوم مواد محصور مانده و در نمونه‌هاي بزرگ‌تر و قوي‌ تر پياده‌سازي نشده بود.

از ديگر مزاياي اين توپخانه شامل سرعت پرتاب بالاتر، هزينه ساخت پايين‌تر و زمان آماده‌سازي کوتاه‌تر در مقايسه با ساير سيستم‌هاي توپخانه‌‌ها را مي‌توان ذکر کرد.

تفاوت راکت‌ها و موشک‌ها با توپخانه در اين است که که راکت و موشک درون خود داراي سوخت است که آن را به جلو پيش مي‌برد؛ اما در توپخانه، گلوله توپ مجهز به سوخت نيست و دستگاه کنترلي ندارد و نمي تواند سرعت خود را کنترل کند.

 در اين راستا ارتش چين سرمايه‌گذاري قابل توجهي در توسعه يک توپخانه 30 مرحله‌اي بزرگ‌تر کرده که در حال حاضر مراحل آزمايش را طي مي‌کند. «ما ويمينگ»، دانشمند ارشد برنامه پرتاب الکترومغناطيسي ارتش چين، در اين باره توضيح داده که دانشگاه مهندسي نيروي دريايي اين کشور با موفقيت چندين چالش را در ساخت توپخانه الکترومغناطيسي بزرگ‌ تر حل کرده است.

چين همچنين در حال کار بر روي يک توپخانه الکترومغناطيسي بسيار قوي‌تر با توانايي شليک توپ با سرعت 3600 کيلومتر بر ساعت است.