پاسخ اين سؤال چندان سخت نيست. همه ميدانند که اگر آمريکا «ميتوانست» در عراق بماند، هرگز از آن خارج نميشد.
آمريکا در 2003/ 29 اسفند 1381 به همراه متحدان خود ار ناتو و ...به عراق حمله و آن را اشغال و منابع آن از کاميونکاميون شمش طلا تا آثار باستاني را غارت کرد. صدها دانشمند عراقي را ترور کرد و صدها هزار عراقي را کشت...
آمريکا يک آمريکايي به نام «برمر» را به عنوان حاکم عراق تعيين کرد تا بر عراق حکومت کند و يک ايالت در منطقه اسلام و نفت و آب و غذا به ايالتهاي آمريکا افزوده شود، همان چيزي که ترامپ آن را صريحا به زبان ميآورد...
اگر «مقاومت» نبود، آيا آمريکا از عراق خارج ميشد؟ آيا ديپلماسي و مذاکره، آمريکا را از عراق اخراج کرد؟همه ميدانند نه!
حالا اين خبر را از بيبيسي بخوانيد:
«يک تفنگدار آمريکايي به ظن قتل يک زن در اوکيناوا ژاپن بازداشت شد
سانائه تاکايچي، نخستوزير ژاپن، اين حادثه را سرقت و قتلي «وحشيانه و هولناک» توصيف کرد و گفت از آمريکا خواسته است بر رفتار نيروهاي نظامي خود نظارت و انضباط سختگيرانهتري اعمال کند!!!
شبکه تلويزيوني اناچکي ژاپن هويت قرباني را ياغي آنا، 39 ساله، و مظنون را دوين جيکوب بالارد، 20 ساله، اعلام کرد. بالارد در پايگاه هوايي تفنگداران دريايي آمريکا در فوتنما مستقر است.
فرماندهي تفنگداران دريايي آمريکا در پيامي در شبکههاي اجتماعي اعلام کرد که در ارتباط با اتهامهاي مطرحشده عليه يکي از نيروهاي خود، با مقامهاي ژاپني همکاري نزديک دارد. اين نهاد همچنين با خانواده قرباني ابراز همدردي کرد!!»
شينجيرو کويزومي، وزير دفاع ژاپن، گفت جسد اين زن صبح زود روز شنبه در هتلي در شهر ناها، مرکز استان اوکيناوا، پيدا شده است.
کويزومي در پيامي در شبکههاي اجتماعي نوشت: «چنين حادثهاي بههيچوجه قابلقبول نيست و مرا عميقا خشمگين ميکند.» او افزود: «حوادث و سوانحي که نيروهاي نظامي آمريکا در آنها دخيل هستند، نگراني شديدي در ميان ساکنان محلي ايجاد ميکنند و نبايد هرگز تکرار شوند!
اوکيناوا ميزبان چند پايگاه نظامي آمريکا و دهها هزار نيروي آمريکايي است.»
تاکنون صدها زن ژاپني مورد تعرض چکمهپوشهاي آمريکايي قرار گرفتهاند و خبر آنها در رسانههاي زاپن منتشر شده است! تعرضهايي که خبر آنها منتشر نشده، چقدر است؟
دهها سال است که مردم ژاپن براي اخراج نيروهاي آمريکا تجمع برپا ميکنند و به صورت مسالمتآميز از آنها ميخواهند که به کشور خود برگردند! اما هيچ اتفاقي نيفتاده و نه تنها از تعداد نيروهاي آمريکايي کاسته نشده، بلکه افزايش نيز يافته است.
آيا در حالي که ميهن ما در محاصرة دريايي و هوايي است و وضعيت جنگي به گونهاي است که رهبر و ملت امکان ملاقات عادي ندارند، تاکيد بر مذاکره، شرافتمندانه و خردمندانه است؟
* انديشکدة ميثاق تبريز
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.