پيش بيني «مارادونا» درباره آينده کثيف «اينفانتينو»

ديگو آرماندو مارادونا فقط يک اسطوره فوتبال نبود؛ او يکي از معدود ستاره‌هايي بود که حاضر نشد در برابر قدرت‌هاي فوتبال جهان سکوت کند. مردي که جام جهاني 1986 را با نبوغ خود فتح کرد، سال‌ها قبل از بسياري از منتقدان، نسبت به مسير جديد فيفا و مديريت جياني اينفانتينو هشدار داده بود.

مارادونا در دوره‌اي که بسياري از چهره‌هاي بزرگ فوتبال براي حفظ ارتباط با ساختار قدرت فيفا ترجيح مي‌دادند سکوت کنند، بارها از استقلال فوتبال و دور شدن آن از منافع سياسي و اقتصادي سخن گفت.يکي از صريح‌ترين حملات او به اينفانتينو پس از انتخابات رياست فيفا در سال 2016 مطرح شد؛

جايي که مارادونا از تغيير رفتار رئيس فيفا انتقاد کرد:«اينفانتينو قبل از انتخابات با من تماس گرفت، اما بعد از آن ديگر تماسي نگرفت. من وابسته به اينفانتينو نيستم، من از فوتبال دفاع مي‌کنم. اگر اينفانتينو بخواهد اين را به يک نمايش تبديل کند، من آن را درک نمي‌کنم.»

اين جمله، از نگاه بسياري از هواداران مارادونا، خلاصه نگاه او به مديريت جديد فيفا بود؛

اينکه رابطه با اسطوره‌ها و چهره‌هاي محبوب فوتبال نبايد ابزاري براي مشروعيت دادن به مديران باشد.مارادونا انگار 10 سال قبل عاقبت فيفا با رياست اينفانتينو را پيش‌گويي کرده بود.

او انگار مي‌ديد رئيس فيفا قرار است براي منافع مالي خط قرمز فيفا يعني ورود سياست به فوتبال را مباح کند. مارادونا انگار مي‌دانست رئيس فيفا بنده پول خواهد شد و مثل يک خدمتکار براي رئيس جمهور آمريکا خدمت کند.

فيفا با رياست اينفانتينو اين روزها به کانون انتقادات تبديل شده و هيچ فوتبال دوستي پيدا نمي‌شود که حرف‌هاي مارادونا را عليه فيفا تکرار نکند.

مارادونا: فوتبال متعلق به مردم است نه سياستمدارانيکي از ويژگي‌هاي مارادونا اين بود که فوتبال را جدا از قدرت سياسي مي‌ديد. او معتقد بود بازيکنان و هواداران بايد صداي اصلي اين ورزش باشند، نه مديراني که پشت ميزهاي اداري تصميم مي‌گيرند.در سال‌هاي رياست اينفانتينو، منتقدان او بارها درباره نزديک شدن فيفا به دولت‌ها، رهبران سياسي و پروژه‌هاي اقتصادي بزرگ صحبت کردند.

افزايش تعداد تيم‌هاي جام جهاني، گسترش مسابقات بين‌المللي و روابط نزديک فيفا با برخي دولت‌ها از جمله موضوعاتي بود که مخالفان درباره آن بحث کردند.

مارادونا؛ اسطوره‌اي که حاضر نبود «نماد تبليغاتي» باشداينفانتينو در سال‌هاي اخير تلاش زيادي براي ارتباط با ستاره‌هاي سابق فوتبال و استفاده از حضور آنها در رويدادهاي فيفا داشته است؛ اما مارادونا از همان ابتدا تأکيد داشت که اسطوره‌ها نبايد تبديل به ابزار روابط عمومي مديران شوند.

براي ديگو، اعتبار فوتبال از زمين مسابقه مي‌آمد، نه از سالن‌هاي کنفرانس و مراسم‌هاي رسمي.او همان بازيکني بود که در دوران بازي مقابل قدرت‌ها ايستاد؛

از اعتراض به شرايط بازيکنان گرفته تا انتقاد از تصميم‌هاي سياسي در فوتبال.به همين دليل، بسياري معتقدند مارادونا پيش از آنکه موج انتقادها عليه مديريت فيفا شکل بگيرد، خطر تبديل فوتبال به يک پروژه سياسي و اقتصادي را ديده بود.

ميراث مارادونا در برابر فيفامارادونا در سال 2020 از دنيا رفت، اما نگاه انتقادي او همچنان در فوتبال زنده است. او باور داشت که فوتبال متعلق به ميليون‌ها هواداري است که در سکوها فرياد مي‌زنند، نه مديراني که قدرت را در اختيار دارند.

شايد به همين دليل جمله او درباره اينفانتينو هنوز تکرار مي‌شود:«من وابسته به اينفانتينو نيستم؛ من از فوتبال دفاع مي‌کنم.»جمله‌اي که نشان مي‌دهد مارادونا نه فقط يک قهرمان جام جهاني، بلکه يکي از نخستين منتقداني بود که به درستي 10رسال قبل پيش‌بيني کرده بود که مسير قدرت در فوتبال براي خدمت به سياست تغيير خواهد يافت.