وقتي ژنرال روس ستاره‌اش را به احترام 3 سرباز ايراني کند

به گزارش خبرگزاري فارس از تبريز،  در اين روز سه مرزبان غيور ايراني به نام‌هاي ژاندارم سرجوخه مصيب محمدي، سرباز سيد محمد راثي هاشمي و سرباز عبدالله شهرياري دستور تسليم در برابر دشمن متجاوز را که از سوي حکومت رضاخان ابلاغ شده بود ناديده گرفته و جان و خون خود را با غيرت و مردانگي تقديم وطن کردند. با توجه به موقعيت رود مرزي ارس، تنها راه عبور نيرو‌هاي ارتش شوروي در آن برهه زماني پل آهني جلفا در نقطه صفر مرزي ايران و شوروي سابق و فعلي جمهوري آذربايجان بود و در همان مکان مقاومت تاريخي سه مرزبان ايراني در دفاع از ميهن در مرز جلفا به وقوع پيوست.

ساعت 4 صبح روز سوم شهريورماه سال 1320 به سرجوخه ملک محمدي در پاسگاه مرزباني جلفا در آذربايجان‌شرقي خبر مي‌دهند لشکري عظيم از ارتش سرخ شوروي بسوي مرز مي‌آيد و قصد دارد از «پل آهني» گذشته و وارد کشور شود.

سرجوخه خبر را به تبريز مخابره مي‌کند و از آنجا هم به تهران. از پايتخت دستور مي‌آيد که پادگان را تخليه کنيد و بدون هيچ مقاومتي اجازه ورود ارتش شوروي را بدهيد. سرجوخه جسور خطاب به سربازانش مي‌گويد: «هرکسي مي‌خواهد، برگردد. من اينجا مي‌مانم. مي‌خواهم از کشور مقابل اجنبي‌ها دفاع کنم.» ملک محمدي همراه با سرباز عبدالله شهرياري، سيدمحمد رايي هاشمي و سرباز ديگري هم قسم مي‌شوند و مي‌مانند.

هنگامي که نخستين نفربر شوروي قصد عبور از پل آهني را دارد سرباز شهرياري بسوي راننده آن شليک مي‌کند و سرباز روس را از پاي درمي‌آورد. درگيري سنگيني بين نيروهاي کاملاً مسلح ارتش شوروي و سرجوخه و 3 سربازش در مي‌گيرد.

اين درگيري به گفته شاهدان ماجرا که مشروح آن در اسناد آکادمي نظامي روسيه هم موجود است 48 ساعت به طول مي‌انجامد و در نهايت سرجوخه محمدي همراه با دو سرباز ديگرش عبدالله شهرياري و سيد محمد رايي هاشمي زير آتش شديد توپخانه لشکر 47 شوروي به شهادت مي‌رسند. نفر چهارم براي رساندن خبر ورود لشکر 47 به دستور سرجوخه ملک محمدي ساعتي پيش از شهادت همرزمانش بسوي تبريز رفته بود.

واکنش فرمانده روسي به رشادت سه سرباز ايراني

سرلشکر نوويکف، فرمانده لشکر 47 شوروي وقتي متوجه مي‌شود که سربازان ايراني کشته شده‌اند از پل آهني عبور مي‌کند و وارد خاک کشور مي‌شود. او وقتي فهميد 48 ساعت است که تنها با 3 سرباز جنگيده، به نشانه احترام يکي از درجه‌هايش را از روي دوشش باز کرد و روي سينه سرجوخه محمدي گذاشت و از چوپاني خواست 3 سرباز شجاع را به شيوه مسلمانان کنار پل آهني دفن کند.

تدفين اين 3 سرباز به‌خاطر وطن‌پرستي‌شان با تشريفات نظامي از سوي لشکر 47 ارتش دشمن صورت گرفت. بر روي سنگ آرامگاه هر سه نوشته شده است : آرامگاه ژاندارم شهيد ...، که در شهريور ماه 1320 در راه انجام وظيفه در مقابل مهاجمين ايستادگي و به شهادت رسيده است.

 با تأسيس منطقه آزاد تجاري و صنعتي ارس، توجه جدي به ميراث فرهنگي و مفاخر ملي در شهر مرزي جلفا سرعت گرفت و در همين رابطه يادمان شهداي شهريور 1320 توسط سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري کشور، استانداري آذربايجان شرقي و منطقه آزاد ارس در نقطه صفر مرزي جمهوري اسلامي ايران و جمهوري آذربايجان پس از بازسازي کامل قبور سه شهيد احداث گرديد.

بر بالاي آرامگاه آنان اين بيت شعر نقش بسته است:

هرچند آغشته شد به خون پيرهن ما

شد جامه سربازي ما هم کفن ما

شاديم ز جانبازي خود در شکم خاک

پاينده و جاويد بماند وطن ما