هزينه سالانه خانوارهاي شهري و روستايي اعلام شد

به گزارش ايسنا، طبق آنچه در گزارش مرکز آمار آمده است، متوسط درآمد اظهار شده‌ سالانه‌ يک خانوار شهري 1,669,641 هزار ريال بوده که نسبت به سال قبل، 48,5 درصد افزايش داشته است.

 بر اين اساس در سال گذشته، رشد متوسط درآمد سالانه خانوارهاي شهري بيشتر از رشد متوسط هزينه کل سالانه است.

طرح آمارگيري هزينه و درآمد خانوار با قدمتي بيش از 50 سال، از مهم‌ترين طرح­‌هاي آماري مرکز آمار ايران است. هدف کلي اين طرح، برآورد متوسط هزينه‌ها و درآمد يک خانوار شهري و يک خانوار روستايي در سطح کشور و استان‌هاست.

 نگاهي به اهم نتايج طرح درسال 1401 در مناطق شهري و روستايي نشان مي‌دهد:

 -  متوسط هزينه‌ کل خالص سالانه‌ يک خانوار شهري 1,371,460 هزار ريال بوده است که نسبت به رقم مشابه در سال قبل 48,3 درصد افزايش نشان مي‌دهد. از هزينه‌ کل سالانه‌ خانوار شهري 376,822 هزار ريال با سهم 27.5 درصد مربوط به هزينه‌هاي خوراکي و دخاني و 994,638 هزار ريال با سهم 72.5 درصد مربوط به هزينه‌هاي غيرخوراکي بوده است.

در بين هزينه‌هاي خوراکي و دخاني، بيشترين سهم مربوط به هزينه‌ گوشت با سهم 20.7 درصد و در بين هزينه‌هاي غيرخوراکي بيشترين سهم با 52.5 درصد مربوط به هزينه مسکن، سوخت و روشنايي بوده است.

-  متوسط درآمد اظهار شده‌ سالانه‌ يک خانوار شهري 1,669,641 هزار ريال بوده است که نسبت به سال قبل، 48,5 درصد افزايش داشته است. بر اين اساس، در سال 1401 رشد متوسط درآمد سالانه خانوارهاي شهري بيشتر از رشد متوسط هزينه کل سالانه است.

 منابع تامين درآمد خانوارهاي شهري نشان مي­‌دهد که 32/8 درصد درامد از مشاغل مزد و حقوق بگيري، 16 درصد از مشاغل آزاد کشاورزي و غير کشاورزي و 2/51 درصد از محل درآمدهاي غيرشغلي خانوار تأمين شده است.

 - مقايسه درصد خانوارهاي شهري استفاده کننده از لوازم عمده زندگي در سال 1401 نسبت به سال 1400، نشان مي‌­دهد که خانوارهاي استفاده کننده از اجاق گاز از 98.5 به 98.8 ، تلويزيون رنگي از 97 به 97.6، جاروبرقي از 91.6 به 92.1، ماشين لباسشويي از  88 به 88.1، يخچال فريزر از 67.7 به 70.8 ، اتوميبل شخصي از 53.7 به 53.9 ، مايکروويو و فرهاي هالوژن دار از 11.9 به 12.9 و ماشين ظرفشويي از هشت درصد به 8.3 درصد تغيير يافته است.

 - در سال 1401، عمده ترين نوع سوخت مصرفي 95.2 درصد از خانوارهاي شهري براي گرما، گاز طبيعي(شبکه عمومي) بوده است.

 - متوسط هزينه‌ کل خالص سالانه‌ يک خانوار روستايي 788,594 هزار ريال بوده است که  نسبت به سال قبل 51,9 درصد افزايش نشان مي‌دهد. از هزينه‌ کل سالانه‌ خانوار روستايي 328,527 هزار ريال با سهم 41.7 درصد مربوط به هزينه‌هاي خوراکي و دخاني و 460,068 هزار ريال با سهم 58.3 درصد مربوط به هزينه‌هاي غيرخوراکي بوده است. در بين هزينه‌هاي خوراکي و دخاني، بيشترين سهم مربوط به هزينه‌ گوشت با سهم 20.7 درصد و پس از آن هزينه‌ آرد، رشته، غلات، نان و فرآوردهاي آن با 20.4 درصد و در بين هزينه‌هاي غيرخوراکي، بيشترين سهم با 32.8 درصد مربوط به مسکن، سوخت و روشنايي بوده است.

 - متوسط درآمد اظهار شده­ سالانه‌ يک خانوار روستايي 986,383 هزار ريال بوده است که نسبت به سال قبل 54,8 درصد افزايش داشته است. منابع تامين درآمد خانوارهاي روستايي نشان مي­‌دهد که 32 درصد از مشاغل مزد و حقوق بگيري، 1/30 درصد از مشاغل آزاد کشاورزي و غيرکشاورزي و 9/37 درصد از محل درآمدهاي غيرشغلي خانوار تأمين شده است.

 - مقايسه درصد خانوارهاي روستايي استفاده کننده از لوازم عمده زندگي در سال 1401 نسبت به سال 1400  نشان مي­‌دهد که خانوارهاي استفاده کننده از اجاق گاز از 98/5 به 8/97، تلوزيون رنگي از 95/1 به 6/93، جاروبرقي از 68/9 به 4/69، ماشين لباسشويي از 59/8  به 5/60، يخچال فريزر از 55/2 به 8/54، اتوميبل شخصي از 35/9 به 1/37، مايکروويو و فرهاي هالوژن دار از 2/1 به 3/2 و ماشين ظرفشويي از 0/5 به چهار و درصد تغيير يافته است.

 - در سال 1401 عمده ترين نوع سوخت مصرفي 4/79 درصد از خانوارهاي روستايي براي گرما، گاز طبيعي(شبکه عمومي) و 5/9 درصد نفت سفيد بوده است.

متوسط هزينه‌ها و درآمد خانوار در هر استان

بررسي متوسط هزينه کل سالانه يک خانوار شهري نشان مي‌دهد که استان تهران با 1,961,894 هزار ريال بيشترين و استان کرمان با 790,517 هزار ريال کمترين هزينه را در سال 1401 داشته‌اند.

 همچنين استان تهران با 2,306,622 هزار ريال بيشترين و استان خراسان شمالي با 1,024,635  هزار ريال، کمترين متوسط درامد سالانه يک خانوار شهري را در سال 1401 به خود اختصاص داده است.

بررسي متوسط هزينه کل سالانه يک خانوار روستايي نشان مي‌دهد که استان مازندران با 1,303,639 هزار ريال بيشترين و استان سيستان و بلوچستان با 421,439 هزار ريال کمترين هزينه را در سال 1401 داشته‌اند.

 همچنين استان مازندران با 1,676,250 هزار ريال بيشترين و استان سيستان و بلوچستان با 440,551  هزار ريال، کمترين متوسط درامد سالانه يک خانوار روستايي را در سال 1401 به خود اختصاص دادهاست.