فرياد خشکسالي يا صادرات توت‌فرنگي؟

به گزارش تابناک، فهرست جديد صادرات محصولات کشاورزي، مجموعه‌اي از تناقضات است؛ جايي که توت‌فرنگي در اوج خشکسالي صادر مي‌شود، سويا از سفره‌هاي مردم مي‌رود و ذخاير ژنتيکي گاوها به کشورهاي منطقه مي‌رسد تا تراز تجاري به قيمت نابودي منابع ملي اصلاح شود.

مجوز به صادرات محصولاتي مانند توت‌فرنگي و آلبالو (رديف 6 و 7) درحالي صادر شده است که اين محصولات آب بسيار بالايي ذر توليد آن ها به کار مي رود آن هم در شرايطي که  کشور با بحران شديد آب روبروست و صادرات اين محصولات به معناي صادرات حجم عظيمي از منابع آبي کشور با قيمتي ناچيز است بنابراين سودي که از فروش اين محصولات حاصل مي‌شود، در برابر هزينه‌هاي جبران‌ناپذير محيط‌زيستي و فرونشست زمين بسيار اندک است.

ازسويي ديگر، آزاد شدن صادرات محصولاتي مانند مواد پروتئيني سويا (رديف 15) و تخمه آفتابگردان مي‌تواند مستقيماً بر سفره مردم اثر بگذارد چراکه سويا به عنوان جايگزين ارزان‌قيمت گوشت براي طبقات ضعيف است و صادرات آن مي‌تواند باعث کمبود در بازار داخلي و افزايش قيمت اين کالاي استراتژيک شود.

همچنين صادرات آجيل و تخمه نيز قيمت آن‌ها را در بازار داخلي به شدت بالا مي‌برد و دسترسي مصرف‌کننده ايراني را محدود مي‌کند.

همچنين وجود اسپرم گاو (رديف 3) در فهرست صادراتي از نظر استراتژيک محل ايراد است چراکه ذخاير ژنتيکي دام، سرمايه ملي يک کشور براي اصلاح نژاد و خودکفايي در توليد گوشت و شير محسوب مي‌شود و صادرات اين موارد، حتي با مجوز، مي‌تواند در بلندمدت مزيت رقابتي دامداري‌هاي داخلي را تضعيف کند.

البته صادرات پاي مرغ و آخال حبوبات (رديف 1، 2 و 14) شايد از نگاه تجاري «استفاده از ضايعات» باشد اما نشان‌دهنده وزن بالاي محصولات با ارزش افزوده بسيار پايين در سبد صادراتي کشاورزي ماست و اين يعني بخش بزرگي از توان لجستيکي و گمرکي کشور صرف جابه‌جايي کالاهايي مي‌شود که ارزآوري پاييني نسبت به تکنولوژي‌هاي نوين کشاورزي دارند.

به گزارش تابناک ، در حالي که دولت براي جبران کسري تراز تجاري به دنبال توسعه صادرات است، به نظر مي رسد «صادرات به هر قيمتي» در دستور کار وزارت جهاد کشاورزي قرار گرفته است و بهتر بود به جاي صادرات محصولات آب‌بر و مواد خام، صادرات محصولات فرآوري‌شده و دانش‌بنيان در اولويت قرار مي گيرد تا هم منابع آبي حفظ شود و هم ارزآوري واقعي نصيب کشور شود.