ايران اسلامي در دفاع از خود دست به سلاح برده است

علي‌اکبر ولايتي در بخشي از مقاله‌ خود پيرامون افول و تباهي تمدن غربي همزمان با طلوع مجدد تمدن اسلامي ـ ايراني رسوايي اپستين را پايان تمدن نمايشي غرب دانست و اظهار کرد: اروپا و در ادامه امريکا و به عبارت ديگر کليت غرب، همواره مدعي پرچم‌داري تمدن و فرهنگ و از جمله پايه‌گذاران حقوق بشر، دموکراسي و اخلاق سياسي بوده‌اند. جنگ‌هاي خونين چند قرن اخير که بانيان آن اروپاي به اصطلاح متمدن بوده و از سوي ديگر کشتار مسلمانان در غزه، شامل زنان و کودکان بي‌گناه و بررسي پرونده سياست‌مداران امريکايي و متحدان غربي آن‌ها در ماجراي اپستين، موجبات رسوايي فراگير غرب را نزد افکار عمومي داخلي و جهاني در همه عرصههاي مورد ادعا فراهم آورده است. در حالي که در کشورهاي اسلامي هرگز چنين اتفاقات تلخي روي نداده است.

مشاور مقام معظم رهبري در امور بين‌الملل در مقايسه دو تمدن شرق و غرب به نمونه ايران اشاره کرد و گفت: به گفته يکي از محققان معاصر غربي، ايراني‌ها 2500 سال پيش از دوره کوروش (ذوالقرنين) بنيانگذار دولتي پهناور همراه با صلح و کمترين خون‌ريزي بودند و در ادامه نيز همواره ملتي دادخواه، دادگستر و صلح‌طلب بوده‌اند و تنها هنگامي دست به سلاح برده‌اند که از سوي بيگانگان مورد تجاوز قرار گرفته‌اند. بررسي تاريخ چندين سده اخير به روشني نشان مي‌دهد که تمدن غربي، فارغ از ادعاهاي پوچ حقوق‌بشري و اخلاقي، همواره بر پايه خشونت، استثمار و جنگ‌افروزي استوار بوده است. از تقسيم جهان بين استعمارگران با وساطت پاپ، تا جنگ‌هاي جهاني با چند ميليون‌کشته، از نسل‌کشي بوسني با حمايت پنهان اروپاييان تا
کشتار مردم بي‌گناه در غزه، زنجيره‌اي پيوسته از جنايات را شکل داده که امروزه نيز با جنگ اوکراين ادامه دارد.

ولايتي اظهار کرد: تمدن اسلامي ـ ايراني با سابقه‌اي کهن در صلح‌طلبي و عدالت‌گستري، از دوران کوروش کبير تا کنون، تنها در دفاع از خود دست به سلاح برده و همواره مدافع همزيستي مسالمت‌آميز ملل بوده است.
با ظهور انقلاب اسلامي روند بازسازي و احياي تمدن اسلامي آغاز گرديد و امروزه که رسوايي‌هاي اخلاقي و سياسي غرب از پرونده اپستين تا حمايت آشکار
از نسل‌کشي در غزه افکار عمومي جهان را آگاه ساخته، زمان آن فرا رسيده که جايگاه واقعي تمدن‌ها بازتعريف شود و جهان بداند آينده متعلق به تمدني است که عدالت، صلح و کرامت انساني را نه در شعار، که در عمل محقق مي‌سازد.