صف آرايي نظامي آمريکا در 200 کيلومتري ايران

 مرکزيت اين تشکيلات نظامي با يکي از 11 ناو هوپيمابر به عنوان نماد قدرت آمريکا است. آمريکا داراي 11 گروه ضربت (CSG) است. 10 گروه ضربت در آمريکا و يک گروه ضربت نيز به دليل اهميت حياتي اقيانوس آرام و مناطق مجاور چين براي واشنگتن در ژاپن مستقر است.

گروه ضربت به مثابه پايگاه نظامي متحرک آمريکا در آب‌هاي جهان است و از نظر کمي و کيفي، مي‌تواند در فهرست 20 کشور و قدرت برتر هوايي جهان قرار بگيرد. 

ساختار گروه ضربت شامل يک ناو هواپيمابر، يک رزمناو، چهار الي شش ناوشکن، يک زيردريايي، يک کشتي پشتيباني، حدود 75 هواگرد نظامي و 7500 ملوان و تفنگدار است. نام گروه ضربت همان نام ناوهواپيمابري است که در مرکزيت گروه قرار دارد. معمولاً ناوهاي هواپيمابر در آمريکا به نام روساي جمهور اين کشور است.

صف آرايي پشت دروازه‌هاي ايران!

طبق آخرين به روزرساني استقرار ناوگان دريايي آمريکا در جهان، ناو هواپيمابر تئودور روزولت (USS Theodore Roosevelt) با کد (CVN-71) و گروه ضربت آبراهام لينکلن (USS Abraham Lincoln) با کد (CVN-72) در درياي عمان مستقر شده‌اند.

 رزمناو «USS Daniel Inouye» و ناوشکن‌هاي «USS Halsey» و «USS John McCain» همراه روزولت هستند. رزمناو «USS Frank Petersen» و ناوشکن‌هاي «USS Spruance» و «USSO’Kane» همراه لينکلن هستند.

ناو هواپيمابر روزولت شامل چهار اسکادران جنگنده بوئينگ F/A-18 سوپرهورنت، اسکادران جنگ الکترونيک جنگنده EA-18G، يک اسکادران فرماندهي و کنترل هوابرد هواپيماي E-2D گرومن، يک اسکادران لجستيک هواپيماي C-2A، يک  اسکادران به اصطلاح تهاجم دريايي هليکوپتر MH-60R Sea Hawk و يک اسکادران رزم دريايي هليکوپتر  MH-60S است. 

ناو هواپيمابر روزولت از پايگاه دريايي «سن ديگو» واقع در ساحل غربي آمريکا به منطقه غرب آسيا اعزام و جايگزين ناو هواپيمابر دوايت آيزنهاور (USS Dwight Eisenhower) با کد (CVN-69) شده بود.

 دوم تير ارتش يمن اعلام کرد آيزنهاور را هدف قرار داده  که رخدادي بي‌نظير در تاريخ نظامي آمريکا بعد از جنگ جهاني دوم است. آمريکا نيز بلافاصله آيزنهاور را از درياي سرخ بيرون کشيد ولي در عين حال گفت که هيچ اتفاقي نيافتاده است!

 ناو هواپيمابر لينکلن شامل يک اسکادران جنگنده F-35C، سه اسکادران جنگنده بوئينگ F/A-18 سوپرهورنت، اسکادران جنگ الکترونيک جنگنده EA-18G، اسکادران فرماندهي و کنترل هوابرد هواپيماي E-2D گرومن،  يک اسکادران لجستيک هواپيماي C-2A،  يک  اسکادران حمله دريايي هليکوپتر MH-60R Sea Hawk و يک اسکادران رزم دريايي هليکوپتر MH-60S است.

مصاف «ابومهدي» با لينکلن و روزولت!

استقرار دو گروه ضربت در نزديکي مرز‌هاي آبي ايران بيش از آنکه جنبه نظامي داشته باشد، نوعي نمايش نظامي و ناشي از راهبرد منسوخ آمريکاست.

فرماندهان نظامي آمريکا از برد تسليحات ايراني مطلع هستند. موشک کروز «ابومهدي» داراي برد عملياتي بيش از 1000 کيلومتر است. مضاف بر اين، موشک «خليج فارس» و «هرمز 2» دو موشک بالستيک ضد کشتي ايران است که برد عملياتي آن کل محدود خليج فارس و درياي عمان را پوشش مي‌دهد.

لذا دو گروه ضربت روزولت و لينکلن اگر قصد درگيري مستقيم با ايران را داشته بودند، بايد حداقل در فاصله 1000 کيلومتري مرز‌هاي آبي ايران مستقر مي‌شدند که در اين صورت، در بردِ يمن قرار مي‌گيرند و به سرنوشت آيزنهاور دچار مي‌شوند.

 ناو‌هاي هواپيمابر براي دهه‌هاي متمادي نماد قدرت دريايي آمريکا بودند اما پيشرفت‌هاي اخير در فناوري تسليحات ضد کشتي نظير هواپيما‌هاي بدون سرنشين و انواع موشک نقطه زن، قابليت بزرگترين سلاح تاريخ بشريت را در هاله‌اي از ابهام قرار داده است.

گران‌ترين سلاح تاريخ در حال حاضر در مقابل ارزان‌ترين تسليحات نظير پهپاد‌هاي يمني آسيب‌پذير هستند. حال در سناريو نبرد دريايي آمريکا با قدرت‌هاي موشکي نظير ايران و چين، هر چه هدف بزرگتر باشد، هدف ساده‌تري براي اصابت موشک‌هاي شليک شده خواهند بود.

 آمريکا در مجموع مي‌تواند در مقابله با پاسخ احتمالي ايران به اسرائيل اقدام تدافعي کند. زيرا در صورت بالاتر بردن سطح تنش و حمله مستقيم به تاسيسات ايران در خليج فارس و يا اهدافي در عمق سرزميني ايران، ناوهاي هواپيمابر آمريکا با ضد حمله موشکي ايران مواجه خواهد شد.

 زد و خورد پينگ پونگي و توسعه دامنه نبرد موضوعي نيست که سردمداران کاخ سفيد مايل به تجربه آن در روزهاي منتهي به انتخابات آبان باشند.