شعر از جلال محمدي
کپی آدرس
اشتراک گذاری در فیس بوک
اشتراک گذاری در تویتر
پست الکترونیک
اشتراک گذاری در لینکداین
اشتراک گذاری در واتساپ
چون شقايق غرق خون، باز آمد از ميدان شهيد
غرق در خون، پاره پاره، بيسر و سامان شهيد
گر چه راه عشق را از شوق با سر ميدويد
عاقبت برگشت اما بيسر از ميدان شهيد
آن که از جان نگذرد کي لايق جانان شود؟
بگذرد از جان که باشد لايق جانان شهيد
زخمها بر او زدند از تيغها، اما نمُرد
زندهتر شد بلکه از هر زخم خونافشان شهيد
دشمنش پنداشت مرگ سرخ او پايان اوست
از شهادت يافت اما عمر جاويدان شهيد
نيست تنها عرصة ميدان شهادتگاه ما
هر کجا ما ميشويم از تيغ نامردان، شهيد
«حاج رضوان» در دمشق و «حاج قاسم» در عراق
«شهرياري» شد چنان «صياد» در تهران شهيد
ظلمت تاريخ را با خون چراغ افروختهست
هر قدم با خون خود در معبر انسان، شهيد
گرية ما بر شهيد از داغ هجران است و بس
نيست جاي گريه بر آن کس که شد خندان شهيد
سرزمين اهل بيت عشق، اي ايران تويي
خوش به حال آن که شد در راهت اي ايران، شهيد
کپی آدرس
اشتراک گذاری در فیس بوک
اشتراک گذاری در تویتر
پست الکترونیک
اشتراک گذاری در لینکداین
اشتراک گذاری در واتساپ
جلال محمدی
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.