چند سالي‌ست که عده‌اي تلاش مي‌کنند مناسبتي نوپديد به نام «روز زبان مادري!» را در برخي مناطق ايران برجسته کنند؟ اينها از همه چيزِ «مادر»، از دين و مذهب و اصالت و عفاف و انديشه و عشق و الفبا و ميهن مادر، فقط به «زبان» قومي او علاقه يافته‌اند!؟
کپی آدرس
اشتراک گذاری در فیس بوک
اشتراک گذاری در تویتر
پست الکترونیک
اشتراک گذاری در لینکداین
اشتراک گذاری در واتساپ
اصلا اين روز زبان مادري از کجا پيدا شده و ريشه‌اش چيست؟
«روز زبان مادري» که در 1378 از سوي يونسکو اعلام شده، چه پيامي دارد؟
در 1331 در اغتشاشات خياباني تجزيه‌طلبان با محوريت زبان بنگالي در داکاي پاکستان شرقي (بنگلادش امروزي) برخي کشته شدند. حرکت قومگرايان بنگالي در بستر زبان مادري، با حمايت همه جانبة هند به جنگي خونين با دولت پاکستان و تجزية پاکستان شرقي (بنگلادش بعدي) با ميليونها کشته انجاميد... روز تظاهرات بنگالي‌ها در داکا را که نقطة آغاز تجزية پاکستان يکپارچه بود، مؤسسة يونسکو، روز زبان مادري ناميده است! اينجا پيوند ميان «تجزية يک کشور» با موضوع زبان قومي کاملا روشن است! اينکه چگونه مي‌توان همة خوبي‌ها و خصوصيات والاي مادر از عشق و محبت و مهرباني و دين و مذهب و ميهن‌پرستي را به فراموشي سپرد و تنها از زبان او آويران شد؟
در واقع آنچه قومگرايان و دشمنان يکپارچگي و عظمت ميهن، آن را دنبال مي‌کنند، همان پروژة زبان مادري بنگالي است! يعني تجزيه‌طلبي در پوشش زبان‌مادري! يعني خنجر کشيدن به روي وطن مادر، زبان مادر، دين و مذهب و تاريخ و اصالت و موجوديت مادر به بهانة زبان‌مادري! آنها تنها در پي تکه تکه کردن و کشتن مادرند!
در رمان «روزي برابر قرن» چنگيز آيتماتوف، شخصيتي بع نام «مانقورت» است که ارباب، با انجام کارهايي او را مغزشويي کرده است. مانقورت، هويت حقيقي و ريشه و مادر خود را نمي‌شناسد. فقط اوامر ارباب را اجرا مي‌کند. مادر او، تلاش مي‌کند هويت و کيستي او را به يادش بياورد. اما مانقورت فقط ارباب را مي‌شناسد و بس. مادرش را نمي‌شناسد! او به دستور ارباب تيري به سوي مادر پرتاب مي‌کند و خون او را مي‌ريزد...
خاستگاه «روز زبان مادري!» در فرهنگ سياسي، «آغاز عينيت روند تجزية پاکستان يکپارچه در جنگي با ميليونها کشته» است که در آن، بنگالي‌هاي مسلمان پاکستان شرقي، با حمايت هند غيرمسلمان از پاکستان مسلمان جدا شده و تحت نفوذ عميق هند قرار گرفتند. اين است کارکردِ سياسي زبان در کلان نقشة دشمنان دور و همجوار براي مانقورت‌پروري در ميهنِ مادر!
کارکرد زبان مادري در مکتب مانقورتيسم، تکثير تفکر «مادرستيزي» است!
اسف‌بارتر از وجود مانقورت‌ها، پيدايش «کارشناساني»ست که به صنعت مانقورت‌پروري روي آورده‌اند!اگر امروز در تبريز، مانقورت‌ها را در صحنة نمايش، تلويزيون، در حلقة عاشقلار، در استاديوم و... مي‌بينيد، تعجب‌انگيز نيست! اينها نتيجة تلاش برخي کارشناسان داخلي براي تکثير مانقورت است!
تهران! صداي تيريز را مي‌شنوي؟..
* استاد جلال محمدي؛ شاعر و روزنامه‌نگار پيشکسوت
کپی آدرس
اشتراک گذاری در فیس بوک
اشتراک گذاری در تویتر
پست الکترونیک
اشتراک گذاری در لینکداین
اشتراک گذاری در واتساپ
جلال محمدی
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.