دستاوردها و هزينه‌ها

اين هارموني، دستاوردهاي ملموسي براي آنکارا داشت، اما هزينه‌هايي نيز به همراه آورد که در هياهوي مراسم پر زرق‌وبرق پنهان ماند.

بر‌خلاف دوران بايدن که روابط به مجرايي محدود و معاملاتي تقليل يافته بود، ترامپ به سرعت اين پويايي را تغيير داد. اردوغان با درک دقيق از نحوه عملکرد ترامپ، دقيقاً همان چيزي را ارائه مي‌دهد که براي او ارزشمند است: چاپلوسي، نمايش و دستاوردهايي که ترامپ بتواند آن‌ها را به عنوان پيروزي‌هاي شخصي به مخاطبان داخلي‌اش بفروشد. استقبال باشکوه از ترامپ در فرودگاه، همراه با گارد احترام و سواره‌نظام، دقيقاً با هدف تقويت تصوير «احترام مجدد به آمريکا در جهان» در کارزار انتخاباتي ترامپ طراحي شده بود.

بازده اين سرمايه‌گذاري براي دولت ترکيه فوري بود. ترامپ از لغو تحريم‌هاي کاتسا (CAATSA) و احتمال بازگشت ترکيه به برنامه اف-35 خبر داد؛ هرچند اين موضوعات به دليل مخالفت‌هاي دوحزبي در کنگره و احتمال تغيير معادلات در انتخابات ميان‌دوره‌اي هنوز قطعي نيست. فراتر از لغو تحريم‌ها، اين نشست اعتبار و عادي‌سازي جايگاه ترکيه در قلب ائتلاف غرب را به همراه داشت و نقش اين کشور را در معماري جديد ناتو، که اکنون بار مالي و دفاعي را بيشتر بر دوش اروپا مي‌اندازد، ارتقا داد.

با اين حال، روي تاريک اين اجلاس، سکوت مرگبار غرب در برابر سرکوب فزاينده اپوزيسيون در ترکيه است. نياز اروپا به ترکيه براي مديريت مهاجرت و مسائل دفاعي، در کنار پيوند شخصي ترامپ و اردوغان، موجب شده تا دولت‌هاي غربي چشم خود را بر اقتدارگرايي آنکارا ببندند. دقيقاً در روز برگزاري اجلاس، اکرم امام‌اوغلو، نامزد پيشتاز اپوزيسيون که از مارس 2025 در زندان به سر مي‌برد، در دادگاهي ديگر حاضر شد؛ فردي که تا همين اواخر غرب او را رئيس‌جمهور احتمالي آينده ترکيه مي‌دانست، اکنون از گفتمان آن‌ها حذف شده است.

اين حمايت بي‌قيدوشرط غرب از اردوغان، اپوزيسيون را به سمت استيصال و قمار خطرناکي سوق داده است. اوزگور اوزل، رهبر اپوزيسيون، در روز اجلاس خواستار ايجاد روابط نهادينه و باثبات با روسيه و چين شد و از حضور نمادين کودکان با تصاوير کشته‌شدگان در ايران براي استقبال از رئيس‌جمهور آمريکا سخن گفت. اين لفاظي‌ها، بيش از آنکه مسير اپوزيسيون را هموار کند، نشان‌دهنده جستجوي نااميدانه آن‌ها براي يافتن حمايت خارجي در هر نقطه ممکن است.

اجلاس آنکارا در همه سطوح در خدمت دولت ترکيه بود. به جهانيان، اهميت روزافزون ترکيه در ائتلاف را نشان داد و به مخاطبان داخلي، اين پيام را مخابره کرد که اردوغان از حمايت کامل رهبران غربي برخوردار است؛ تصويري که اپوزيسيون ترکيه را در تلاش براي بقا زير فشارهاي سنگين، بيش از پيش مستأصل مي‌کند./مصطفي انس اسن

(منبع: The Institute for Diplomacy and Economy)