دزدي 76 ميليارد دلاري عربستان از جيب يمني‌ها

مسيري که در آن اهرم اقتصادي با اقداماتي همچون محاصره و بمباران تاسيسات صنعتي، تسلط بر منابع نفت، انتقال بانک مرکزي و ايجاد محدوديت در فعاليت‌هاي بانکي، در کنار هدف قرار دادن قوت روزانه کارمند، به تيرهايي کشنده در يک نبرد خاموش تبديل شده است؛ نبردي که شهروندان عادي يمني را هدف نخست خود قرار داده است.

از آگوست سال 2016، بحران پرداخت دستمزد و حقوق‌ به يکي از جنايتکارانه‌ترين و موثرترين اهرم‌هاي فشار عربستان و از شديدترين ابزارها در تامين معيشت صدها هزار کارمند يمني تبديل شد. وزارت دارايي در صنعا، خسارت‌هاي مستقيم ناشي از تجميع مطالبات و حقوق‌هاي معوقه طي 10 سال گذشته را حدود 10 تريليون ريال، معادل بيش از 18 ميليارد دلار، برآورد مي‌کند.

«احمد محمد حجر»، وکيل وزارت دارايي در بخش برنامه‌ريزي و پيگيري، درباره ابعاد اين خسارت‌ها مي‌گويد:«مي‌دانيم خسارت‌هايي که بودجه عمومي از نظر ميزان درآمد متحمل شده است، خود را در قالب تعهدات دولتي نشان داده است؛ از جمله تعهدات به موسسات بيمه و همچنين تعهدات به پيمانکاران و تامين‌کنندگان که مجموع اين تعهدات به حدود 30 ميليارد دلار مي‌رسد.»

 وي افزود: «همان‌طور که مي‌دانيم، تاثير واقعي اين مسائل، در سطح خدمات و به‌ويژه خدمات اساسي مانند آموزش و بهداشت، همچنين در زيرساخت‌هايي مانند راه‌ها و پروژه‌هايي که به تاخير افتاده‌اند نمود پيدا کرده است؛ و اين امر هزينه‌هاي بسيار سنگيني را به بودجه عمومي دولت صنعا تحميل کرده است.خسارت‌هايي که وزارت دارايي به‌طور کلي متحمل شده است، حدود 74 تا 76 ميليارد دلار برآورد مي‌شود.»

در سطح جامعه، پيامد اين وضعيت تنها در ارقام و برآوردهاي اقتصادي خلاصه نشده است. سال‌ها قطع حقوق و دستمزد، کارکنان بخش دولتي را در شرايط معيشتي سختي قرار داده، اما زندگي را متوقف نکرده و چرخ کار را از حرکت بازنداشته است. با وجود درد و تنگناي معيشتي، کارمندان همچنان در موسسات دولتي، نهادها و حتي مدارس خود حاضر بوده، وظيفه‌اش را انجام داده و رسالت و مسئوليت خود در قبال جامعه را بر دوش کشيده است.

«شايف العرجلي»، معلم مدرسه جمال عبدالناصر در شهر صنعا، نمونه‌اي از ده‌ها هزار کارمند در يمن است. او پس از حدود 10 سال قطع شدن حقوقش، هنوز هم ه روز در کلاس درس خود حاضر مي‌شود، وظيفه‌اش را انجام مي‌دهد و در ميان نگراني‌ها و شرايط دشوار، آنچه را براي ادامه مسير و مقابله با بحراني که قريب به يک دهه کامل بدون حقوق پشت سر گذاشته است، مهيا مي‌کند.

«العرجلي» درباره شرايط خود و ديگر کارکنان مي‌گويد:«ما نيز مانند ساير موسسات دولتي، از قطع حقوق ناشي از انتقال بانک مرکزي يمن رنج مي‌بريم، اما با وجود اين، همچنان مانند ساير کارکنان موسسات دولتي، وظيفه خود را به بهترين شکل و رسالت انساني خود را به‌طور کامل انجام مي‌دهيم؛ در حالي که نبايد اين فعاليت انساني وارد مسائل سياسي شودو نبايد به اهرم فشاري عليه کارکنان تبديل شود، چون اين يک جبهه نظامي نيست، بلکه فعاليتي انساني و انجام وظيفه است. بنابراين همچنان آن را به بهترين شکل انجام مي‌دهيم.»

آنچه اين تجربه تلخ آشکار مي‌کند، تنها ميزان رنج و توانايي کارکنان دولت براي ادامه انجام وظايف و مسئوليتشان نيست؛ بلکه نشان مي‌دهد سال‌هاي جنگ و محاصره، زخم‌هايي در روح آنان بر جاي گذاشته که زبان براي توصيف آن کافي نيست.

در‌همين چارچوب، دکتر «محمد القاسمي»، مدير مدرسه جمال عبدالناصر صنعا، معتقد است فشار اقتصادي با هدف قرار دادن جبهه مدني و به‌طور مشخص بخش آموزش و معلمان دنبال شده است. او مي‌گويد: «دشمن سعودي از اهرم اقتصادي با هدف اعمال فشار بر جبهه مدني در صنعا استفاده کرد که جبهه آموزشي نيز از جمله آنها بود.پس از انتقال بانک مرکزي يمن به عدن، نيروهاي متجاوز تلاش کردند بر شهروندان به‌طور کلي و بخش آموزش به‌طور خاص و همچنين بر معلمان فشار وارد کنند، اما با وجود دشواري معيشت و قطع حقوق، معلمان يمني همچنان در ميدان آموزشي ساکت و صبور حاضر مي‌شوند و آن را به‌عنوان رسالتي انساني و ملي در اين شرايط تلقي مي‌کنند.»

در‌همين چارچوب، دکتر «محمد القاسمي»، مدير مدرسه جمال عبدالناصر صنعا، معتقد است فشار اقتصادي با هدف قرار دادن جبهه مدني و به‌طور مشخص بخش آموزش و معلمان دنبال شده است. او مي‌گويد: «دشمن سعودي از اهرم اقتصادي با هدف اعمال فشار بر جبهه مدني در صنعا استفاده کرد که جبهه آموزشي نيز از جمله آنها بود.پس از انتقال بانک مرکزي يمن به عدن، نيروهاي متجاوز تلاش کردند بر شهروندان به‌طور کلي و بخش آموزش به‌طور خاص و همچنين بر معلمان فشار وارد کنند، اما با وجود دشواري معيشت و قطع حقوق، معلمان يمني همچنان در ميدان آموزشي ساکت و صبور حاضر مي‌شوند و آن را به‌عنوان رسالتي انساني و ملي در اين شرايط تلقي مي‌کنند.»

ده سال کامل از زماني مي‌گذرد که عربستان و ابزارها و مزدورانش اهرم اقتصادي را به کار گرفتند و از آن به‌عنوان سلاح استفاده کردند و پس از آنکه نتوانستند با ابزارهاي نظامي به اهداف خود دست يابند و با وجود بحران انساني بزرگي که رقم زدند، کارکنان دولت همچنان وظايف خود را به‌طور کامل و بدون چشمداشت انجام مي دهند تا بدين شکل اراده آهنين خود را در برابر زياده خواهي‌هاي رياض به نمايش بگذارند و شکست را بر پيکره دشمن وارد نمايند.