47/5 درصد درآمد در جيب 20 درصد از جمعيت!

به گزارش ايسنا، ضريب جيني يکي از مهم‌ترين شاخص‌هاي سنجش نابرابري درآمد در جامعه است. ضريب جيني عددي است بين صفر و يک که در آن صفر به معني توزيع کاملا برابر درآمد يا ثروت و يک به معناي نابرابري مطلق در توزيع درآمدها است.

مرکز آمار ايران طي گزارشي ضريب جيني خانوارهاي ايراني در سال 1402 را منتشر کرد که براساس آن، اين ضريب براي خانوارهاي کل کشور 0.3979 است که در مقايسه با سال قبل 0.0102 افزايش نشان مي‌دهد.

همچنين ضريب جيني خانوارهاي شهري و روستايي کل کشور به ترتيب 0.3820 و 0.3583 است که نسبت به سال قبل به ترتيب 0.0124 افزايش و 0.006 کاهش نشان مي‌دهد.

کل کشور در سال 1402

براساس اين گزارش، سهم بيست درصد کم ­هزينه‌ترين و پرهزينه‌ترين جمعيت به ترتيب 5.95 و 47.50 درصد و نسبت ده، بيست و چهل درصد پرهزينه‌ترين به ده، بيست و چهل درصد کم هزينه‌ترين جمعيت در کل کشور به ترتيب 13.95، 7.99 و 4.20 است. به عبارت ديگر 20 درصد از جمعيت با پايين‌ترين درآمدي جامعه (دو دهک کف درآمدي) تنها 5.9 درصد از درآمدهاي کشور را در اختيار داشته و در طرف ديگر 20 درصد جمعيتي بالاترين درآمدي جامعه (دو دهک سقف درآمدي) به تنهايي 47.5 درصد از درآمدهاي جامعه را به خود اختصاص داده‌اند.

در حوزه توزيع درآمد شاخص­‌هاي ديگري همچون شاخص تيل، اتکينسون و پالما نيز براي تبيين بهتر وضعيت پردرآمدها و کم درآمدها وجود دارد که شاخص پالما به 1.95 و شاخص تيل به 0.2723 رسيده است. همچنين شاخص اتکينسون  0.2349 است.

مناطق شهري

سهم بيست درصد کم هزينه‌ترين و پرهزينه‌ترين جمعيت در مناطق شهري به ترتيب 6.60 و 46.54 درصد است و نسبت ده، بيست و چهل درصد پرهزينه‌ترين به ده، بيست و چهل درصد کم هزينه‌ترين جمعيت به ترتيب 11.88، 7.05 و 3.88 است.

مناطق روستايي

در مناطق روستايي کشور، سهم بيست درصد کم هزينه‌ترين و پرهزينه‌ترين جمعيت به ترتيب 6.85 و 43.82 درصد است و نسبت ده، بيست و چهل درصد پرهزينه‌ترين به ده، بيست و چهل درصد کم هزينه‌ترين جمعيت در مناطق روستايي به ترتيب 10.26، 6.40 و 3.65 است. همچنين، شاخص پالما 1.56 و شاخص تيل 0.2142 است. همچنين شاخص اتکينسون 0.1919 است.

شکاف درآمدي در کدام استان‌ها کمتر و بيشتر است؟

براساس اين گزارش، در سال 1402 در مناطق شهري کمترين ضريب جيني در استان کرمان (0.2625) و بالاترين ضريب جيني در استان سيستان و بلوچستان (0.4198) محاسبه شده است. همچنين در مناطق روستايي کمترين ضريب جيني مربوط به استان کرمان (0.2413) و بيشترين ضريب جيني مربوط به استان همدان (0.3948) است.