شعر از: صفي الدين حلي - برگردان از عربي: حسين صادقيان
صفي الدين حلي:
مشهور به ابن سراياي طايي، از شاعران عراق بود، (677-750ق/1278-1349م) در شهر حله از شهرهاي فرات پرورش يافت و ادب آموخت. او از نخستين شاعراني بود که به سرودن قصايدي موسوم به بديعيات در مدح رسول اکرم (ص) اقدام کرد.
بهار آمد، سلام بر گلهاي سرخ بهاري
و به نور شادي آفرين آن.
سلام بر زيباي منظره و عطر نسيم اش
و به لبخند خوشايند و لباس آذين بسته آن.
طبيعت با چاره جويي نسيم، هنگام وزيدن و آرامش اش،
به لطف آواز مي خواند.
سلام بر شکوفه ها و ميوه هايش،
و سلام بر گياهان در حال رويش و دانه هاي درو شده آن.
باد صبا پس از آشفتگي، مي نالد
و آب طراوت، در رستن-گاه شاخه ها جريان مي يابد.
شکوفه در فراز شاخه هاي درختان، گويي پادشاهي است که
لشکريان اش او را در بلندترين نقطه، در ميان مي گيرند.
نگاه کن به گل نرگش اش
که چيده شده است.
گويي چشمي است که
پس از خوابي طولاني،
از خواب بيدار مي شود.
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.