شبکه خبري سيبياس گزارش داد که ارتش آمريکا با کمبود شديد موشکهاي رهگير سامانههاي پدافندي تاد و پاتريوت مواجه است و حتي در صورت توقف مصرف بيشتر اين مهمات در درگيريهاي نظامي، ممکن است تا سال 2030 براي بازسازي ذخاير خود به زمان نياز داشته باشد.
بر اساس اين گزارش، جنگ با ايران و مصرف گسترده مهمات براي دفاع از اسرائيل، فشار بر ذخاير تسليحاتي آمريکا را تشديد کرده است.
به نوشته سيبياس ريشههاي اين مشکل به تصميمهاي چند دهه گذشته پنتاگون و محدوديت ظرفيت توليد صنايع دفاعي بازميگردد.
به نوشته سيبياس، ژنرال رندي جورج، رئيس وقت ستاد ارتش آمريکا در اواخر دسامبر 2025، حدود دو ماه پيش از آغاز جنگ آمريکا با ايران هشدار داده بود که ارتش با کمبود جدي مهمات پدافند موشکي روبهروست و اين وضعيت ممکن است پنج سال ديگر ادامه پيدا کند.
ارزيابي او در «طرح تخصيص نيروهاي جهاني» پنتاگون درج شده بود. اين سند سالانه با تأييد وزير دفاع، نحوه توزيع نيروها و تسليحات آمريکا در مناطق مختلف جهان را مشخص ميکند.جورج در ارزيابي خود پيشبيني کرده بود که ذخاير موشکهاي رهگير سامانه تاد و موشکهاي پاتريوت تا سال 2030 همچنان در سطحي پايين و از نظر راهبردي نگرانکننده باقي بماند.پيت هگزث وزير جنگ آمريکا، در آوريل 2026 و در ميانه جنگ با ايران، جورج را از سمت خود برکنار کرد.
مقامهاي آمريکايي که با سيبياس گفتوگو کردهاند، کاهش ذخاير را نتيجه چند عامل ميدانند: انتقال موشکهاي پاتريوت به اوکراين پس از تهاجم روسيه در سال 2022، مصرف مهمات براي دفاع از اسرائيل و کاهش ظرفيت توليد صنايع دفاعي آمريکا.اين مقامها به دليل نداشتن مجوز اظهارنظر علني، نخواستند نامشان فاش شود. سيبياس نيز به دلايل امنيتي از انتشار ارقام دقيق و درصدهاي ارائهشده درباره ميزان کمبود خودداري کرده است.
مصرف بخش بزرگي از ذخاير موشکي در جنگ با ايران
برآورد مرکز مطالعات راهبردي
و بينالمللي نشان ميدهد آمريکا پيش از آغاز جنگ با ايران حدود 2300 موشک رهگير پاتريوت در اختيار داشت و در جريان اين درگيري بين 1050 تا 1430 موشک از اين نوع مصرف کرد.
اين ميزان مصرف ممکن است به معناي از دست رفتن حدود 61 درصد از ذخاير پيش از جنگ باشد. طبق همين برآورد، انتظار ميرفت در سال مالي 2026 کمتر از 500 موشک جديد براي جبران اين کمبود تحويل داده شود.
وضعيت ذخاير سامانه تاد نيز نگرانکننده توصيف شده است. ذخاير اين سامانه پيش از جنگ حدود 355 موشک رهگير بود و برآوردها حاکي است که آمريکا در جريان جنگ بين 190 تا 290 موشک از اين نوع را مصرف کرده است.
اين رقم معادل حدود 82 درصد از موجودي پيش از جنگ است.
بر اساس گزارش سيبياس، براي جبران ذخاير تاد در سال مالي 2026 هيچ تحويل جديدي پيشبيني نشده بود، هرچند دولت آمريکا در بودجه سال مالي 2027 درخواست خريد بيش از 800 موشک از اين نوع را مطرح کرده است.
اهميت اين کمبود فقط به جنگ جاري محدود نميشود. به گفته مارک کانسيان، در صورت درگيري احتمالي با چين، موشکهاي رهگير پاتريوت و تاد از مهمترين مهمات مورد نياز ارتش آمريکا خواهند بود.
او تأکيد کرد که در چنين جنگي، برخلاف درگيريهاي زميني محدود، دفاع هوايي و موشکي نقشي اساسي خواهد داشت.
توليد موشکها بسيار کندتر از مصرف آنهاست
يکي از مشکلات اصلي آمريکا، زمان طولاني مورد نياز براي جايگزيني موشکهاي مصرفشده است.
بر اساس برآورد مرکز مطالعات راهبردي و بينالمللي که سيبياس به آن استناد کرده، تحويل سفارشهاي جديد موشکهاي رهگير تاد بهطور متوسط چهار سال و پنج ماه طول ميکشد.
ميانگين زمان تحويل سفارشهاي موشکهاي پاتريوت PAC-3 نيز حدود سه سال و نيم است.
شرکت لاکهيد مارتين، يکي از توليدکنندگان اصلي اين سامانهها، در ژانويه اعلام کرد که قصد دارد ظرفيت توليد سالانه موشکهاي تاد را از 96 فروند به 400 فروند افزايش دهد.
با اين حال، افزايش ظرفيت توليد بهتنهايي نميتواند کمبود انباشتهشده را در کوتاهمدت برطرف کند.
کانسيان توضيح داد که صنايع دفاعي آمريکا پس از پايان جنگ سرد بهگونهاي سازماندهي شدند که در دوران صلح با کارايي بالا توليد کنند، اما امکان افزايش سريع توليد در زمان جنگ را از دست دادند.
به گفته او، پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي، برنامهريزان نظامي آمريکا به اين نتيجه رسيدند که براي مقابله با کشورهايي مانند عراق و کره شمالي به ذخاير تسليحاتي کوچکتري نياز دارند.
در همين دوره، تعداد شرکتهاي بزرگ هوافضا و صنايع دفاعي آمريکا بهشدت کاهش يافت.
طبق تحليلي از مرکز مطالعات راهبردي و بينالمللي، ادغام شرکتها تعداد پيمانکاران بزرگ اين صنايع را از 51 شرکت به پنج شرکت رساند.همزمان، پنتاگون بارها از هزينههاي خريد مهمات و موشکها کاست تا بودجه بيشتري براي جنگندهها، تانکها و ناوهاي جنگي اختصاص دهد.
کانسيان گفت: «تمام ظرفيت مازاد توليد را کنار گذاشتيم، چون تصور ميشد به آن نيازي نيست.» او افزود که با آغاز جنگ روسيه و اوکراين، ارتش آمريکا پس از حدود شش ماه متوجه شد که براي يک درگيري طولانيمدت، مهمات و تجهيزات کافي در اختيار ندارد.
دو عامل فشار بر ذخاير
به نوشته سيبياس، انتقال تسليحات به اوکراين پس از تهاجم روسيه در سال 2022 نيز در کاهش ذخاير آمريکا نقش داشته است.
در آن مقطع، ايالات متحده حدود 600 موشک رهگير پاتريوت به اوکراين منتقل کرد. البته همه اين موشکها از ذخاير ارتش آمريکا تأمين نشدند و بخشي از آنها از طريق برنامه کمک امنيتي به اوکراين توليد يا از سوي کشورهاي اروپايي تأمين شدند.
در کنار کمک به اوکراين، استفاده از موشکهاي رهگير براي دفاع از اسرائيل در برابر حملات ايران نيز بر ذخاير آمريکا فشار وارد کرده است.
طبق گزارش سيبياس، نيروهاي آمريکايي در جريان جنگ 12روزه حدود 150 موشک رهگير تاد و نزديک به 80 موشک رهگير پاتريوت شليک کرده بودند؛ آن هم شش ماه پيش از هشدار ژنرال جورج درباره کمبود مهمات.
اين شبکه خبري تأکيد ميکند که جنگ با ايران سرعت مصرف مهمات پدافندي را افزايش داده، اما مشکلات ساختاري صنايع دفاعي و تصميمهاي بلندمدت درباره خريد تسليحات نيز در ايجاد کمبود کنوني نقش داشتهاند.
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.